§6 



illo el-Medjnûn (furente) vocato confundendum , Ahu-l-Mehâsin commémorât, 

 qui post eversam hujus gentis dominationem anno 359 mortuus est. 



Die Saturni 7:a mensis Dhu-1-Qaadae, anno 349 (29 Decembris 960), 

 Anudjûr post quatuordecim annos et decern dies imperii Fostati obiit. Ka- 

 fûro adeo obnoxius vixerat, ut ex omni regni reditu quadringenta millia 

 aureorum modo reciperet, dum tutor thesauros immensos in suum usum 

 accumulavit. Imperio mancipii nimis molesto princeps quidem se subtrahere 

 conatus est; at nihil valuit, In pejorem statum potius per hoc periculum 

 delapsus esse videtur, et Kafuri potentia in dies accrevit. Deliciis et luxui 

 deditus Anudjùr genio libentius induisit, quam ut regnandi cupidine actus 

 nomen avitum gloria cumulatum memoriae traderet. 



Numi ejus etiam rari sunt, et tres modo mihi noti, duo Damasci, et 

 unus Emessae, de quo plura mox sum dicturus. 



In fratris defuncti titulum jam successit Äbu-l-Hasan ATi, anno 

 306 Damasci natus, qui stipendio, quod Anudjùr a Kafùro acceperat, con- 

 tentus, minus etiam, si fieri potest, quam fräter, habuit auctoritatis. Kafùr 

 enim tamquam verus rex et dominus omnia ad nutum suum gessit. Eo 

 mediatore khalifa omnes, quas pater fraterque possiderat terras. Alio regen- 

 das tradidit. Itaque in Syria, Aegypto, Hedjaza, Graecorum confiniis (sicut 

 Tarsus, Mopsuestia cum finitima regione appellabantur) preces publicae di- 

 ebus Veneris pro eo dictae sunt. At signa labentis imperii jam multa appa- 

 ruerunt. Inde ab anno 351 omnia miseriarum genera terram aegyptiacam 

 vexabant continua. Famis et pestis ob defectum Nili crescentis calamitosum 

 enatae homines diu gravissime premebant. Extrinsecus pericula graviora 

 etiam undique minitabantur. Ab occidente Carmatenses anno 352 Syriani 

 invaserant, quibus Ikhschididae pares non erant. Nubiae quoque rex ad As- 

 suan (Syenem) imo usque Akhmimum omnia igne ac caede devastabat. Ne- 

 c|ue in ipsa regnantium familia dissidia defuerunt exitialia. Certe inter Ka- 

 fûrum et A'iium invidia apparuit, quae, ex omnipotentia tutoris orta, domi- 

 num ad potestatem mancipii minuendam incitabat. Fratre non felicior fuit, 

 et experimentum ei magno stetit. Ab hoc inde tempore Kafùr principem 

 captivum tenuit, neque ulli permisit eum invisere. A'li tandem eodem, qui 

 fratrem absumserat, morbo affectus, die II:a Muharremi anni 355 (8 Janu- 

 arii 966) mortuus, Hierosolymis sepultus est. Nomen regis quinque annos, 

 duos menses et totidem dies gesserat, Eo régnante Fatik, el-Ikhschidi li- 

 bertus et Kafuri aeraulus, nomine el-Medjnùn notus, anno 350 obiit, quem 

 Mutenebbi poëta aeque ac Ivafùrum eximie laudavit. 



