63 



et inutile non duximus, araneas suecicas a veteribus nostris arachnologis , 

 qui vocantur, descriptas aninio perlustrare, itaque, quo nomine quaeque nun- 

 cupari debeat, ubi potuerimus, statuere: sperantes nos ita fortasse jucun- 

 dissimae arti, cui a pueris dediti fuimus, aliquantulum utilitatis allaturos. 



Non vero ignoro, multis et magnis difficultatibus rem esse obstru- 

 ctam. Primum enim omnium id ipsum interdum perdifficile est, quas spe- 

 cies sub oculos habuerint veteres scriptores, pro certo affirmare; quae 

 difficultas ex eo plerumque oritur, quod descriptiones nimis breves et imper- 

 fectae sunt, figurae autem, si quae adduntur, vitiosao. Quae descriptiones 

 iis temporibus, quum paucae tantura species cognitae essent, satis forsitan 

 idoneae fuerint; postquam autem omnes doctrinae, quae in reljus naturae 

 perscrutandis versantur, incredibili modo processerunt, et ingens vis forma- 

 rum, ut ex omnibus fere classibus et ordinibus animantium, tum etiain ex 

 ordine aranearum inventae sunt, pristinam subtilitatem amiserunt, ut nunc 

 compluribus formis diversis pariter saepe conveniant, quarum quae veteri 

 nomine designari debeat, prorsus in dubio relictum videtur. Hunc vero 

 nodum si expedire volumus, maximi nobis esse momenti crediderim penitus 

 coonovisse, quae formae in iis regionibus gignantur, ubi vixerit et animalia 

 coUegerit scriptor, cujus species sint definiendae: exclusis enim omnibus, 

 quae ibi non reperiuntur, ita saepe minuitur et circumscribitur numerus for- 

 marum, in quibus dubitetur, ut nullo interdum negotio vere judicare possi- 

 mus. Fateor quidem, in liis rebus diligentiam et cautionem esse adhiben- 

 das: quamquam plerumque parum verisimile est, Faunam, quae dicitur, re- 

 gionis cujusdam, quod ad animalia saltern inferiora attinet, intra centum cir- 

 citer annorum spatium (de longiore enim temporis intervallo hic non agitur) 

 graviores commutationes liabuisse *). — At, si qua descriptio, licet hoc modo 

 intra terminos quosdam coërcita, tamen in duas vel plures species aeque 

 quadrat, nee scriptoris verba vel figurae uliam ansam ad unam earum, re- 

 jectis aliis, eligendam praebent; nee denique ab onniibus receptnm est, no- 

 mine veteri speciem quandara ex its, in quibus dnhitatur, significare; turn ita 

 equidem censeo, quae ex iis in provincia vel in patria illius scriptoris maxime 

 sit vulgaris, eam nomine, quo ille usus sit, esse appellandam. Eodem quo- 

 que modo judicandum est, quum evidenter apparet, scriptorem aliquem duas 

 vel plures diversas species confudisse : nisi si ßgiiram addiderit, quae unam 



•) Ilaec de Suecia sallem dici possunt, praesertim de Uplandia, vetenim illorum arachnologorum 

 doraicilio, cujus indoles et natura his centum aniiis vix immutata est, easdemcjue fere omnes stirpium 

 species nunc gignit, atque aetate Linnaei. Nee dubium esse potest, si rem omnem spectas, quin in hac 

 provincia eaedem animalium quoque species hodie vivant, quae temporibus illis ibi reperirentur — earum 

 saltem classium, quae ex stirpibus quam maxime pendeant, insectorum dice, arachnidum, cet. 



