65 



subjiceretiir (Clerck. p. 152); quo factum est, ut satis temporis Linnaeo 

 non esset ad C'ierckii opus diligentius cognoscendimi. Eum vero postea 

 quoque id neglexisse, ex iusequentibus editionibus Syst. Nat. et Faunae Suec- 

 intelligi potest. — Nee contra banc opinionem , quam defendimus , afferri quid- 

 quam potest, de quo consentiant aracbnologi; ex recentioril)Us enim Hahnius. 

 KocHius et Westringius illi quidem nomina Linnaeana Clerckii nominiljus 

 plerumque anteferunt: sed Sundevallius contra Clerckianis constanter utitur, 

 quod Walckenaerius quoque fecisse videtur, scilicet iibi nova nomina , rejec- 

 tis veteribus, non facit. Tantum igitur abest, ut perturbationem moveat id, 

 quod volumus, ut quam maxime ad Stabilitäten! nomenclaturae adjuvet, ideo 

 praecipue, quod, quum minus difficile sit, species a Clerckio descriptas 

 agnoscere, non possunt nomina, quibus is usus est, adeo in controversiam 

 vocari ut nomina Linnaei, cujus descriptiones tam sunt breves et imperfectae, 

 ut de formis, quas exprimant, nihil interdum pro certo dici possit, et ad id, 

 quod maxime veri simile videatur, saepe sit confugiendum. 



Paucis jam dicere liceat, cur Clerckium, Linnaeum et De Geerum 



potissimum selegerim, quorum araneas recenserem. Clerckius et Linnaeus 



recte arachnologiae, quae nunc est, auctores judicentur; ex eorum enim 



scriptis, quantum fieri potest, nomina aranearum repetunt omnes, qui quidem 



a se ipsis confecta nomina veteribus non anteponant. De Geerus quidem 



aetate paullo posterior est, quum Tom. VII operis ejus celebratissimi, quod 



i< Mémoires pour servir a l/tistuire des Insectes» inscribitur, in quo ai"aneas 



illustravit, non ante 1778 typis exscriptus sit: descriptionum autem, quas dedit, 



subtilitate duos superiores facile vincit: qui melius insectorum et aranearum 



consuetudines vitasque observaverit atque exposuerit, nemo exstitit. Omnes 



praeterea Sued fuerunt, quamobrem disquisitionem, quam hic mihi proposui, 



Suecico homini taniquam propriam ac suam vindicandam esse credidi. Maxime 



autem ad hoc periculum faciendum id me movit, quod in Uplaiidiu sedem 



et domiciHum scriptores illi habuerunt, ubi etiam plerasque a se descriptas 



araneas suecicas invenerunt: formarum enim, quae ibi inveniuntur, maximam 



partem jam cognitam habere mihi videor, quum septem fere annos in hac 



provincia habitaverini, partim Upsaliae, ubi docuit Linnaeus, partim ad Hol- 



niiam, ubi omnes suas araneas legit Clerckius. Quae quum ita essent, hunc 



conatum animo libenti et proclivi suscepimus, qui tamen major quam pro 



viribus nostris certe fuisset, nisi ante nos doctissimi homines in eadem re 



élaborassent; ex quibus clarissimos viros Sundevallium tantum et Westrin- 



GIUM nominare volumus, quorum vestigiis in hoc opusculo, quantum potue- 



rinms, ingressi sumus. 



9 



