106 



Juniores ab adultis differunt plerumque colore clariore, maculis fuscis in 

 omnibus pedum et palporum internodiis, vetiireque fusco vel testaceo. 



Hahitat in silvis, praesertini pinorum et abietuni, per magnani Sue- 

 ciae partem sat frequens. In campis apertis a me numquam visa. 



A T. fabrili abunde differt, quum colore rufescenti-cinereo et pictura 

 alia abdominis, tum forma corporis et pedum graciliore, mandibulis meta- 

 tarso antico brevioribus, cet., praesertira autem structura partium genitalium. 

 Neque vitae degendae ratio eadem. 



Sp. 2. ACÜLEATUS. p. 87. PI. 4. tab. 3. 



De ambigua hac specie variae fuerunt conjecturae araclmologorum. 

 vSuNDEVALLius nomen ejus speciei tribuit (Act. Holm. 1832. p. 188), quae 

 apud KoCHiUM Tar. nivalis (= Lye. meridiana Hahn.) appellatur: KOCHIUS 

 eam suae Tar. inquilinae (= Lye. barbipes Sund.? — vide pag. 100) sub- 

 junxit (Die Arachn. XIV. p. 164); Westringius vcro (Act. Gothob. 1851. 

 p. 58) opinatur Clerckium, quum A. acuhatwn describeret, exemplum Tar. 

 inquilinae (Clerck.) ante oculos habuisse, in quo femorum pili, humore ali- 

 quo conglutinati, similitudinem quandam babuerint aculeorum, quos Clerc- 

 Kius his verbis commémorât: «Femora duobus aculeis rigent, magnitudine 

 et longitudine et crassitudine reliquos quinquies aut sexies excedentibus«; 

 qui aculei in figura quoque cernuntur. — Jam, quod attinet ad conjecturam 

 SuNDEVALLii, parum probabilis ea quidem est, quum Lye. aculeata Sund. 

 inter minores sui generis species sit, Ar. vero aculeutum eadem magnitudine 

 depinxerit Clerckius, qua sunt A. fabrilis et mquilinus, Tarentularum no- 

 strarum maximae, inter quos etiam in descriptionibus locum suum obtinuit 

 A. aculeatus. Cum Tar. inquilina Koch, ne minimam quidem similitudi- 

 nem habent figura et descriptio A. aculeati. Westringii opinio propius ad 

 verum accedere mihi videtur, quamquam difficile sane est intelligere, quo- 

 modo possint pili conglutinati adeo auctae magnitudinis speciem praebere. 

 — Quantum ego conjectura asscquor, veri simillimum est, Clerckium nihil 

 nisi aculeos binos femorum ordinarios, qui in omnibus fere hujus familiae 

 formis reliquis aculeis majores sunt, casu et fortuito in suo A. aculeato con- 

 spexisse, quos vero in ceteris suis Lycosidis non observaverit; et speciem 

 illam Tar. taeniatam Koch, fuisse, cujus varietatem dorso abdominis toto 

 sub-cinereo, ut est figura A. aculeati, non raro invenitur. Id vero ad liqui 

 dum confessumque perduci vix unquam poterit, quamobrem etiam optimum 

 judico, hanc speciem nulli ex formis hodie cognitis subjungere, nee nomen 



