13* 



Sp. 4. FORMICINUS. p. 134. PI. 6. tab. 2. 



Syn. Thomisus rhomboicus Halm. Die Arachn. I. p. 111. fig. 83. 

 Philodroraus formicinus Sund. Act. Holm. 1832. p. 229. 

 « rhombiferens IValck. Ins. Apt. I. p. 559. 



« formicinus Westr. Act. Gothob. 1851. p. 52. 



[Thanatus formicinus fClerck.J] 



Neque de hac ambigitur. 



Sp. 5. CRISTATUS. p. 136. PI. 6. tab. 6. 



Syn. Aranea viatica Linn. Syst. Nat. Ed. 10. I. p. 623 Ed. 12. p. 1036. 

 « o id. Faun. Suec. Ed. 2. p. 492. 



« « Fabr. Ent. Syst. II. p. 412. 



Thomisus viaticus Halm. Die Araclin. I. p. 35. fig. 29. 



« oris ta t us Sund. Act. Holm. 1832. p. 217 [ad partem). 



« « Walck. lus. Apt. I. p. 521 [ad partem). 



Xysticus viaticus Koch. Die Arachn. XII. p. 70. figg. 1003 — 1004. 

 Thomisus cristatus Westr. Act. Gothob. 1851. p. 50. 



[Xysticus cristatus (Clerclc.)] 



Ab arachnologis nonnullis baec species cum formis quibusdam valde 

 propinquis confusa est, ex. gr. cnm Xi/st. bifasciato Koch., X. pini Hahn., 

 cet., quas recte de vero A', cristaio sejunxerunt Kochius et Westr. Id 

 vero Walckenaerio non placet; quod mirum non est, quum non viderit, 

 quantas partium genitalium dissiniilitudines praebeant species illae, neque 

 omnino ullam nisi coloris diversitatem, quae interduin levis sane est, in iis 

 observciverit. Mares formarum, de quibus loquimiir, ex palporum structura 

 facillime internoscantur: feminae vero difficiliores sunt. Qui apud Kochium 

 A', viaticus appellatur, omnium harum formarum in Suecia vulgatissima est; 

 in eum quoque melius, quam in ullam aliam, descriptio et figura Ar. cristati 

 quadrant; quare non dubium est, quin sit ille nomine C'lerckiano notandus. 

 — In cf Xi/st. cristati (Clerck.) palporum pars tibialis apicem in latere 

 exteriore longius productum, sub-acuminatum habet; subtus haec pars in 

 formam aaiei producta est, cujus acies sub-tridentata latior est, quam basis. 

 Bnlbus ad basin lateris exterioris procursu sat magno, lato, apice oblique 

 truncate et acuminato praeditus est, in medio autem calcari sat longo ar- 

 matus, quod malleuni tenuem sive ancoram refert; et in margine lateris ex- 

 terioris, versus ba.sin, setis vel aculeis duabus longioribus, tenuibus, sursum 

 curvatis, parallelis, fere contiguis instructus est, quarum altera est nigra, al- 



