«I- 



MONOGRAPHIAE ANDROPOGONEARUM 



ANTHISTIRIEAE. 



AucTORE N. J. ANDERSSON. 



Qui auctorum recentiorum varias methodos Graminum disponendorum 

 attente perlustrat, id facillime sibi persuasum .habebit, scientiam amabilera 

 speciebus novis descriptis certe quidem extendi, non autem tute stabiliri. 

 Multa decennia jam ante praeterlapsa sunt, quam inter se convenerunt agro- 

 stograpbi, quas partes potissimum ad species dignoscendas seligerent; nee 

 id inter omnes nunc quidem temporis satis constat, quibus nominibus partes 

 florales graminum appellent, quasque functiones iis attribuant. Quo factum 

 est, ut hie folia, ille flores, liic calycem, ille corollam, hie perianthium, ille väl- 

 vdas vel glumas vel paleas vel squamulas e. s. p. descripserit; unde etiam 

 profecta difficultas definitiones botanicorum praesertim veterum clare et certe 

 eruendi. Accedit quod, saltern quoad gramina, auctor unus quisque, plan- 

 tas novas e regione nova vel antea minus bene cognita describens, species 

 suas ut plane novas plerumque proposuit, nuUo vel saltern minore respectu 

 ad determinationes antecedentium habito. 



Exempla permulta inprimis praebet tribus Aîidropogoîiearum, e génère 

 ülo vastissimo Andropogon, post Linnaeum ultra modum aucto, nec non 

 pluribus aliis et minoribus constituta. Andmpogon formas numerosas habet, 

 quae pervesrigatori partium floralium accurate typi compluriura generum 

 bene distinctorum sunt habendi. At generum ilia minorum caterva talem 

 scrutationem non patitur. Pleraque eorura tarn parura inter se diflferunt, 

 ut conimodius et verius in pauca redigantur. 



29 



4. 



