;3Gi 



nie in Linnaea 1833 p. 401. etc. sententiam siiam proposiiit Is enim 

 pliylla duo extrema pro bracteis, his proxima et cum his alternantia phvlla pro 

 sepalis et duo interiora phylla, cum proxiuiis alternantia, pro petalis habet. Putat 

 haec singula petala ex duobus petalis esse connata idque imperfecto staminé 

 mediante factum esse. Id igitur, quod dixit, sequentes perianthium ex his verti- 

 cillis consistere putant: l:mo) dunbu.i bracteis, cum quibus alternant: 2;do) duo 

 sepala, quorum alterum (in genere al'fini Dicentra vel Diehjtra c. pi. utrunupie) 

 ad basin est calcaratum, cum quibus alternant, 3:tio) quattuor petala, quorum 

 bina sunt connata, 4;to) quattuor staminibus, antheris bilocularibus instructis, 

 quorum staminum singuli cum duobus jietalis coaluerunt, inter quae sunt inserta, 

 eorumque coalitionem effecerunt et 5:to) quattuor staminibus , antheris unilocu- 

 laribus instructis, quae quattuor petalis sunt opjjosita. 



Etiam haec explicatio comparatioiie Hi/pecoi nititur; sed (pium magis 

 implicata sit, mea sententia haec explicatio priori est postponenda. 



A Krause in »Botanische Zeitung« de progressione floris Funiariacea- 

 rum haec proposita sunt, quae atferam: tenerrimi pedicelli Fumariae cujusdam 

 vel Corydalis in axillis bractearum habent alabastrum globosum vel ovale, apice 

 plerumque aliquantum emarginatum, ex (pio, praeterlapso quodam tempore, dex- 

 trorsum et sinistrorsum a bractea duo parva pliylla, sepala, prominent. Tum 

 exstant duo cum prioribus alternantia phylla, petala, quae, qualis nunc est status 

 pedicelli, superne et inferne locum suum habent. Ante singula sepala cernitur 

 corpusculum, quod postea in stamen, anthera biloculari mstructum, accrescit; 

 etiam cernuntur ante singula petala duo corpuscula, in verticillo posita, quae 

 postea fiunt stamina, aiitJieris instructa unilocidaribus. Postquam primi ver- 

 ticilli sunt explicati, pone singula petala et iis opposite parvula quaedam squama 

 oritur, quae accrescit et alabastrum amplectitur, neque tarnen ejus margines 

 omnibus partibus se invicem attingunt; quae s(|uamae plerumque pro sepahs 

 habentur, quamquam perspicue nihil aliud quam bracteas efficiunt. Turn excre- 

 scit calcar in laevo vel dextero sepalo, et pedicellus ita se torquet, ut hoc sepa- 

 lum supremum fiat. 



Contra hoc a KrA-USE propositum nihil objicio et quaestio ad Hqui- 

 dum perducta esset, nisi in his tam diflicilibus investigationibus facile errari 

 posset. Neque vero negari potest mirabile videri et, quod sciam, exemplo ca- 

 rere, si epicalyx posterius quam interiores perianthii partes oriri posset et suam 

 progressionem ita acceleraret, ut, quum partes alabastri ita accreverint, ut, ali- 

 quantum amplificatae, visibiles sint, omnino fere alabastrum includant. 



Fructus subrotundus, aliquantum compressus, apice rotundatus vel 

 apiculatus, nervis caret et indehiscens est (carpophylla tam arete sunt con- 



