264 



LoiSELElTB in »Notice sur les plantes it ajouter a la Flore de 

 France« et in »Flora gallica» unam earum specierum, quas attulit Vaillantius, 

 nominavit: »Fumariam lobis longioribus et angustioribus sparsis», cui addidit no- 

 nien Fumariae Vaillantii, et novam descripsit speciem Fumariam mediam. 

 Haec Fumaria inter eos Botanicos, qui in genere perscrutando versati sunt, 

 controversias excitavit. Lagasca in »Elencho plantarum horti Matritensis« 

 duas earum specierum, quae jam ante Linnaeum detectae erant, denuo descrip- 

 sit: Vaillantii »Fumariam lobis temiissimis, ßoribus alatis parvis, quam appella- 

 vit nomine Fumariae micranthae (quae species jam duobus abhinc annis a Can- 

 dolieo in »Catalogo horti Monspeliensis« nomine Fumariae densißorae descripta 

 erat) et Magnolii »Fumariam majorem ßoribus dilute purpureis», cui nomen 

 Fumariae agrariae addidit. 



^\ Fumariam cor y mbosam, a Desfontaenio descriptam, exceperis, eo tem- 

 pore, quo prima pars Candollei »Prodromi Systematis regni vegetabilis» in 

 lucem prodiit, non plures species generis Fumariae, quam quae ante Linnaeum 

 descriptae eaeque sex, cognitae erant. Si quis eam ob caussam contendere 

 vellet studium hujus generis jacuisse, hoc speciosius quam verius diceretur. Nam 

 ipso hoc tempore et pkira genera, quae a Linnaeo et ejus antecessoribus 

 in unum congesta, quaeque inter se diversa erant, disjuncta sunt, et nunc 

 demum species ipsae melius cognitae. In hoc opere Candollei etiam hae 

 omnes species inveniuntur, ad quas accedit Fumaria turbinata Smith, quae ta- 

 rnen ad genus Fumariae non pertinere videtur. PablaTORE in »Mo7iogi-a- 

 phia ge?ieris Fu7nariae«, quam edidit anno 1842, decern species Fumariae 

 affert, quarum tres novae sunt. Hae sunt Fumaria macrosepala Boiss. , Fuma- 

 ria macrocarjia Parlât, et Fumaria Petteri Reichb. 



Per quattuordecim annos, qui ab hoc tempore praeterlapsi, genus Fuma- 

 riae assiduis perscrutationibus subjectum fuit. Inprimis BoiSSiER et Jordan 

 multas novas species detexerunt, quamquam inter has multae occurrunt, quae, 

 num species sint, dubium esse videtur. 



Genus Fumariarum centrum suum habet in terris, circa Mare mediterra- 

 neum sitis, ubi omnes species inveniuntur, quarum aliae alias harum terrarum 

 partes incolunt; ita Graeciae propria videtur esse Fumaria Heldreichii; Grae- 

 ciae, Dalmatiae et Banatus communis est Fumaria Petteri: Graeciae, Palesti- 

 nae, Syriae atque baud scio an Asiae minoris communes Fumaria macrocarpa 

 et Fumaria KraliU; Palaestina, Syria et Aegyptus sibi vindicant Fumariam 

 alexandrinam; Abyssiniae propria videtur Fumaria abyssinica; tantum in Ber- 



