323 



auctoris a BoBAHTO édita, duas distinxit species, alteram Muscofiingum corallvi- 

 (fem fruticosiorem et lignosiorein , alteram Muscofungum coralloidem terrestrem 

 dense ramißcatum cinereum et veluti incrvstatum Norvegicum. Ilium esse iS"^. 

 demidatum figura satis bona docet; liic, qui verbis allatis modo commemoratur, 

 dubia quidem movef, sed videtur esse St. tomentosum. 



In volumine secundo rarissimi illius libri, qui nominatur Petiveri Gazo- 

 phylacium Naturae et Artis (MDCCII), delineatur et describitur deinde planta 

 sub nomine CoraUinae alpinae valde crispae, quae secundum eorum judicia, 

 quibus licitum fuit bunc libnim inspicere, est St. alpinum Laur. Eandem quo- 

 que stirpem indelessus ille naturae scrutator Scheuchzerus in itinere secundo 

 [ter alpes Helvetia« MDCCUI peracto invenit nomenque ei imposuit Lichenis 

 alphii glauci rnmosi botrijoidis in opere illo: OvcsatqoixT}!; Helveticus s. itineris 

 alpini descriptio. Figura, quam hoc loco tradit, adeo tarnen est prava, ut de ea 

 nihil possinuis dijudicare, sed herbarium ejus adhuc exstat, ut de vera determina- 

 tione hujus plantae nullum restet dubium *). 



Ut jam diximus, duas species distinxit Morisonius, quem ducem perpauci 

 vel nulli tarnen secuti sunt. Exstitit tandem MiCHELiiis, vir acie ingenii atque 

 doctrina summopere insignis, qui in classico illo libro optimisque figuris ornato: 

 Nova genera Platitarum (MÜCCXXIX) quatuor distinxit species. Quae fue- 

 runt: 1) Licheti cinereus fruticosus etc., secundum specimina anglica a Sherardo 

 missa determinatus et formam satis excelsam St. denudati sistens; 2) Lichen 

 saxatilis cinereus etc. s. St. vesiivianum Pers., ab auctore prima vice inventum 

 in monte arcis Radicofani Italiae; 3) Lichejx alpinus glaucus etc. Scheuchzeri, 

 qui quoque specimen communicavit hujus plantae, quae est minatum exemplar 

 St. alpini Laur. (I. var. ejus botryosi Ach.); 4) Lichen terrestris fruticosus 

 etc. s. St. nanum Ach. Omnes has species figuris illustravit bonis; et quidem 

 indolem St. vesuviani nanique adeo expressit, ut vix crederemus, eum ab ullo 

 esse superatum. 



Non tarnen diu quatuor his speciebus dignitatem specificam servare lici- 

 tum erat, nam exstitit patriae nostrae summum decus, Linnaeus, qui, quum nomen- 

 claturam plantarum relormaret habitumque velut universae rei herbariae mutaret, 

 omnia ,sibi cognita synonyma in speciem suam Lichenis caule ramoso etc. (Fi. 

 Lapi». MDCCXXXVII) sive Lieh, fruticulosi etc. ^Fl. Su. ed. I. MDCCXLV) 

 cumulatus est, cui deinde in Spec, plant. (MDCCLIII) sequentibusque operibus 

 unposuit nomen Lichenis paschalis. Quamvis igitur synonyma varias spectent 

 species, pro certo nobis habemus persuasum, eum, ut intra probare conabimur, vix 

 aliud quam nostrum St. paschale ante oculos habuisse. — Interea banc senten- 



') ScHAEK. Enum. crit. p. 182. 



