386 



optiiiie conféras cura Ulphilano til vel gatil, ex adjectivo gatih, opportunus, 

 aptus. — Arhinganopu , quod sequitur, ex omnibus inscriptionis vocabulis 

 difficillimani habet explicationem. Litera a, posterior, tota periit; tanien 

 alia quaedam vix fuit. Ceterae literae hujus vocabuli, quod pro composito 

 habeo, certo leguntur. Sed unde derivatur noju illud, quod alteruni com- 

 positionis locum tenet? Nullum derivationis fontem aptiorem inveni, quam 

 Ulphilanum illud nijan, nap, nejmm, tnpa7is, ovlXafjtßumv, acljuvare, unde 

 nopu vi vocis est adjumentiim. Cujus auteni generis est bocce nopn? Si 

 neutrius generis, tum optime congruit cum adjectivo tel. Neutra autem ter- 

 tiae Gotliorum declinationis paucissima sunt, duo tantum vel fortasse tria. 

 Jure igitur ac merito dujjitaveris, num genus neutrmn liuic vocabulo aptuni 

 sit. Genus femininum (nam de masculino hoc loco quaeri non potest) niilii 

 magis arrisit, unde etiam non tel, sed tela, literam a mutuatus a sequenti 

 vocabulo in loco emendato posui. Sic enim non solum derivatione, sed 

 etiam genere et quodammodo etiam significatione hocce nolu cum Norrseno 

 nàà, gratia, comparari potest. Quid enim est gratia aliud, quam quoddam 

 adjuvandi genus? De nominativo nopti illius nihil scimus. Fuerit fortasse 

 7iopus: tum apud Ulphilam napus, mutata vocali, fortasse fuit. Sed si fuerit 

 nöps, tum etiam declinatione cum Norrseno illo nah, quod apud Ulphilam 

 foret neps, ex parte congruit, nam ut plenius haec vocabula inter se con- 

 gruant, concedi non potest, nisi si quis largiatur vocabulum nàh cum aliis, 

 quae pari passu ambulant, a trita via nonnumquam ita aberrasse, ut accusa - 

 tivus ipsorum interdum in %i desierit. Utcunque est, certius quidquam, quo 

 hic locus explicetur, non inveni, quam nipan illud, cujus rationem jam 

 exposui. 



3. Ingom dohtrim, i. e. Ingis filialnis. Gothice foret ïggoni dauk- 

 trmn. Dohtrim illud terminatione antiquius esse videtur, quam Ulphilanum 

 dauhtnim. Confer Sanscritum duhitrxbhjas. 



4. Daedun, Anglosax. dœdnn (didon), vet. Germ, tâtun, fecerunt. 

 In Ulphila dedim non legitur nisi composite, ex. c. tavidedun. Quum litera 

 e hoc loco mutilata sit , Munchius etiam proposuit dalidun, quod quo tendat, 

 perspicere non possum. 



5. Ann Voduride. staina. i. e. in Voduridis lapide. Quo in loco lapi- 

 dis incisa fuit praepositio, non remanent nisi quattuor lincarum vestigia, e 

 quibus nihil aliud eruere potui nisi anu illud, quod pro ana variatum puto. 

 Cetera perspicue leguntur: punctum auteni, post Voduride incisum, non cu- 

 randum est, contra vero litera s ex sequenti staina, vocabulo pure Gothico, 

 etiam ad antecedens vocabulum est referenda. Accusativus enim iihus Vo- 



