387 



(lu rule , ((uocl in priore parte inscriptionis legitur, et qiiod a gnhalaxban toto 

 coelo dillert, hocce nomen proprium firmae, quae vocatur, esse declinationis 

 satis superque probat. Itaque accusativus hujus noininis, quod, ut opinor, 

 in silra equitantem sigiiificat, in declinatione pure Ulpbilana foret Voduridi 

 in declinatione Norrsena Voduriöi, nominativus auteni in liac Vo()uridir, et 

 in illa Voduridjis. 



Jam supra dixi linguam, qua haec inscriptio composita est, lingua 

 Norra^'na multo antiquiorem esse, et vestigia servare, quae aetatem linguae 

 Ulpliilanae fortasse superent. Quo igitur ratio, quae inter has linguas in- 

 tersit, melius sub oculos cadat, primum ipsam inscriptionem eamque enien- 

 datani repetam, deinde in linguam Ulphilanam, tum in Norrœnam verbo 

 tenus, (juantum fieri potuit, conversam eam in medio, subjunctis animadver- 

 sionibus, proponam. 



A. 1. Ek Vivama ') after Voduride, vitan ^) gahalaiban, vorahto. 



2. ïk Vivama afar Voduridi'), vitan gahlaiban, vaurhta. 



3. Ek Vivami eptir Voôuriôi =•), vita ■*) fèlaga ^) orkta ^). 



B. 1. Arbingas Ingos tela arbinganoJ)U Ingom dohtrim daedun anu Vodu- 



rides staina. 



2. Arbiggos ') ïggos gatila ^) arbiggaanst ^) ïggom dauhtrum tavide- 

 dun ") ana Voduridjis ') staina. 



3. Erfingjar Ingu sœmiligt ") erfingjahald '*) Ingum dœtrum gerdu ä 

 Voôuriôis ') steini. 



I) Vide supra. 



'!) Inscriptio viliose habet vitai. 



3) Vide paulo supra. 



4) Cfr Eddam Sœunindi, Brynliildar-Qvii5a I, stroph. 25 (24) et imprimis Sigurôar-Qviôa III, Upp- 

 fylliiig, sub liiiem. Alias foret vitran. — Priore loco Editio Ilavnieusis, 1818, viti pro verbo liabet, c(Uod 

 mihi minus placet. 



5) Gahalaiban h\ Norrœna lingua obsolcvit. 



6) Servata litera k. 



7) Pure gothicum est arbjans. 



8) Pro tila, quod obsolevit. 



9) Conjectura facta, (|uum arbigganep niniis audacter positum videri posset. Cfr I Cor. 16, 3. 



10) Sic pro simplici dedun, cpiod apiul Ulphilam nisl compositum non invenitur. 



II) Pro tut; cfr Lokaglepsa, stroph. 38, et Saga Olofs Konungs ens Helga, Christianiae 1853, 

 pag. 287. 



12) In lexicis frustra quaeritur, indoli tarnen linguae non refragatur. 



