3S9 



Nun) filiae Voduridis et Ingae liereditateni quandam ab ipsanim pâ- 

 tre relictam ceperiiit, de hoc inscriptio tacet; eas vero a matre non copisse 

 pro certo haberi potest: si cepissent enim, vel si capere per lej2;es ipsis 

 licuisset, quid inscriptione opus fuit? Heredes ig;itur In2:ae, quum vidèrent 

 filiabus ejus aut nihil aut paruni bonorum ad victuni cultunique paranduni 

 superesse, hane inopiani consilio suo, quod niajoris fidci causa lapidi Vo- 

 diu'idis inscriptuni fuit, commode sublevare vobierunt. 



Sola hac via, ut mihi videtur, haec inscriptionis pars hujusque causa 

 explicari |)ossunt. Quae explicatio si quibus minus placuerit, meliora edo- 

 ctus in illorum sententiam discedere non dubitabo. 



Quum ex argumento inscriptionis, tum ex ipsa literarum fiarura et 

 forma temporis quoddam spatium inter utramqtie inscriptionis partem inci- 

 sam praeteriisse concludi potest. Prior inscriptionis pars mao;nis iisiiemque 

 pulchris et perspicuis uteris incisa est et de mortuo Voduride tantum agit. 

 Haecce pars paulo post mortuum Voduridem in lapidem ante pedes scul- 

 ptons jacentem incisa fuit. Altera pars, Inga mortua, incisa est. Lapis turn 

 intervalle quodam temporis erectus steterat, et quum, ut opinor, pietas 

 prohiberet, ne novae inscriptionis causa eum everterent, erectus quoque sta- 

 bat, dum altera haec inscriptio inciditur. Tum sculptori partes suas agere 

 difficilius erat. Fortasse et alius fuit sculptor, qui rem minus bene callebat. 

 Hinc factum est, ut literae hujus partis negligentius incisae et lineae plus 

 justo curvae appareant. Et quum plures literae in hoc latus lapidis inciden- 

 dae essent, providendum erat, ne spatium deficeret. Hinc minores illae 

 literae exstiterunt. 



Professor Munch recte monuit, in priore inscriptionis parte reperiri 

 alliterationem, quae dicitur. Itaque haec pars poesin indicat, quod de po- 

 steriore parte jure ac merito dici non potest. 



Quaeritur denique, cui aetati inscriptio debeatur. Munchius haue 

 aetatem adeo remotam putat, ut, si veri simili quodam modo eam invenire 

 velis, usque ad annum quingentesimum post Christum natum regrediendum 

 tibi sit. »Si statuerimus« , hiquit, »inscriptionem exeunte p. Chr. n. seculo 

 quinto compositam esse, eam non majorem annis quam par est, sed fortasse 

 minorem adipiscemur.« Cujus rationi nihil est quod contradici possit. 



50, 



