4 J. E. Areschoug, 



transversal! inter meduUam et margines simplicem lacunarum seriem 

 utrinque ostendens. Fructificatio per lacinias maculasf'ormiter sparsa. 



Extra Caput bonse spei, ubi prope urbem in litora cum Ecklonia 

 biiccinali quotannis ejicitur. 



Ab at'finibus speciebus bœc quodanimodo differt annulorum defectu et medulla 

 in sectione transversali rotunda et grandiore. Quod ad staturam attinet, specimina 

 H. Cloustoni ex insulis Orkney et Finmarkia oriental! cum quibusdam Hafg^jgice 

 pallidce speciminibus non male conveniuut. Hafg. pallklcB tres habemus formas, 

 quae sunt: 



1. minor: Laminariee ßexicauli similis et ab hujus formis minoribus non semper 

 distincta (veterum auctorum Lam. digitata e Cap. bon. spei). 



2. evoluta: adhuc vegetans, truncus longissinius, lamina m. 1,15 longa. 



3. maxima: truncus basi circuitu ra. 0,08, m. 1,06 longus, lamina m. 1,15 (spe- 

 cimen siccatuni, nee madidum). Hœc forma non male revocat maximum Haf- 

 gygi(B Cloustoni e Finmarkia specimen; cfr. supra. 



4. HAFGYGIA RUPRECHTI Aresch. 



Radix ramosa, ramis majoribus cum minoribus conglobatis, orbe 

 lacunarum muciferarum in cortice. Truncus brevis, siccus fere a radice 

 compressus, superius subcomplauatus et obcuneatim in laminam evane- 

 scens, cortice deciduo, orbe lacunarum muciferarum in cortice interiore 

 ornatus; medulla basi in sectione transversali linearis, utrinque obtusa 

 leniterque curvata. Folium in basin acutissime attenuatnm, angustum, 

 longissimum, duabus laciniis simplicibus confectum, inter medullam et 

 margines in sectione transversali seriem simplicem lacunarum utrinque 

 ostendens. Fructificatio non visa. 



In mari pacifico ad insulam Sitcha, unde dedit Ruprecht nomine 

 Laminariœ dermatodeœ unicum, quod vidimus, specimen. 



Hanc Laminariam dermatodeain , qui« vera non est, J. AGAEDH cum Lam. 

 stenopliAjlla Harv. conjungere vult (De Laniinarieis p. 18), quod vero mihi impossibile 

 videtur, nam hœc Ruprecht! Lam. dermatodeu habet systema lacunarum tale, quale 

 supra in Hafgyqia descripsimus et cujus in Lam. stenophylla Harv., qute est Lam. 

 ßexicaidis forma, ne minimum quidem observatur vestigium. Itaque coacti fuimus 

 novam condere speciem. Restât tarnen quaîstio: estne planta, quam AOARDH a 

 Ruprecht accepit, eadem, quam hie mihi donavit? Quod cum Agardh suam cum 

 Lam. stenophylla conjungerit, credere vix possum. 



Cum unicum, ut diximus, tantum viderimus specimen, descriptionem comple- 

 tam dare non possumus, speramus tamen characteres essentiales baud omissos esse. 



