Observationes Phycologic^. 13 



nes folii consistentiœ tenuioris, laxiores grosseque undulatas. Sporangia 

 unilocularia formant cum paranematibus nunc maculas sparsas in fascia 

 lougitudiuali, nunc totam vel interdum majorem minoremve ipsius la- 

 minas partem vestiunt. 



Reticulum elevato-superticiale, quod memoravimus, notam hujus speciei prae- 

 stantissimam habeiuus. In nulla enim alia specie europsea visum, eanique ob causam 

 nonuulla de ejus natura afferre licet. Optime explicatur in minoribus Laminarice 

 saccharince speciminibus: duo habemus, quorum utrumque latus maculis elegautissirais 

 et regularibus ornatam est; tertium, ex eodem loco, habet fasciam nudam, secus quam 

 utrinque usque ad margines maculœ observantur. Si sectionem transversalem folii 

 fecerinius, facile videbimus, maculas formari e plicis in utroque folii latere elevatis, 

 intusque fila cellularia ramosa et articulata e medulla in plicas intrare et forsan 

 Dutritionem adferre. Evolvitur, ut eredimus, hoc reticulum mensibus Jul., August, 

 et Sept., quo tempore incrassari incipit lamina, quae adpropinquante novo anno 

 frnctificationem evolvit et, nova lamina formata, ut veterior in hujus apice demum 

 moritur. 



Observantur autem cum veris reticulis, quae supra descripsimus, configura- 

 tiones plus minus retiformes, quas vera reticula facile habere potes, quare de his 

 pauca. In lamina prseteriti anni mense Martio seriusque observantur non solum 

 maculte veri reticuli, sed etiam figurai retiformes, quœ nil aliud sunt quam plicse 

 ipsius folii externae, in siccatis speciminibus frequentissimœ; in his autem aqua fa- 

 cile explicantur. Vera reticula longe alio modo constructa esse, supra vidimus. 



Sub hac specie duas conjungimus formas, scilicet iawmaWaw sacc/«a/-maw (L.) 

 et L. caperatam J. Ag. (L. Agardhii Kjellm.), quas ad eandem speciem pertinere nee 

 spécifiée distinctas esse nobis persuasum habemus. Quae nos ad banc opinionem in- 

 duxerint res, eae ex sequentibus patebunt. 



A. LAMINARIA SACCHARINA (L.) AUSTRALIS Aresch. 



Truncus brevis, m. 0,05 — 0,20 in mari Bahusiensi, longior (m. 0,5o) 

 in mari atlantico et, ut experti sumus, longissimus m. (0,55 et ultra) in 

 Finmarkia orientali. Folium novum in Bahnsia mense Junio, quoad 

 magnitudinem, evolutum haberi potest; turn ipsa lamina non rare m. 

 1,70 — 2,33 longa et m. 0,29 — 0,31 lata est, quamquam adhuc membra- 

 nacea et sola fascia longitudinali ornata, reticulo superficiali nondum 

 explicato; truncus in utraque solum m. 0,04 — 0,06 longus, eubfiliformis. 

 Sed hoc quoque tempore, mense Junio, incrassari incipit lamina et in 

 nonnullis exsistunt reticuli primordia, utrinque secus fasciam usque ad 

 undulationes marginales denique evoluta. Mensibus Octobri et Novem- 

 bri lamina anni, sev nova planta, assecuta est maximam suam evolutio- 

 nem vegetativam, i. e. magnitudinem et structuram normalem. Ut talis 

 plantas exemplum afferre liceat Laminarice saccharince specimen, lectum 



