16 J. E. Areschoug, 



III. SACCORHIZA De la Pvl. 



Planta juniore laminaque siraplici radix primaria generatur et Saccus 

 radicalis explicari incipit, demum fere pedem diametro œquans atque 

 carnoso-coriaceus, cavus, interiore pariete lœvis, extus verrucis vestitus, 

 radices e parte inferiore emittens, quibus planta arete in fundo tenetur. 

 Truncus e sacco radicali exoriens, planus, margine inferne utrinque 

 undulato-crispo. Lamina in infantia, ut apud Laminarias, indivisa, evoluta 

 autem profunde ad basin in lacinias divisa. Sporangia et paranemata per 

 undulationes trunci et lacinas folii sparsa, quam apud ceteras Laminarieas 

 plerumque majora. — Saccus radicalis huic generi magnopere characteri- 

 sticus; Verrucae usque ad 2 lineas longœ, teretes, apice cortice tectae vel 

 nudse, e cellulis majoribus minoribusque constructge. 



1. SACCORHIZA BULBOSA De la Pyl. 



Truncus planus, margine inferne utrinque undulato-crispus, basi 

 tortus (Harvey), e sacco radicali cavo exoriens; lamina in plures lacinias 

 angustissimas profunde divisa. 



Syn. Saccorhha bulbosa De la Pyl. Fl. Terr. neuv. p. 23, J. Ag. Spec. I p. 137. 

 Lamincma bulbosa Lamour. ex Ap;. Spec. alg. I. 



In mari atlantico ad oras Norvegiae, Britanniae, Gallise et Hispanise; 

 in mediterraneo ad oras Siciliae (C. F. Nyman). 



Evolutioneni plantfe et sacci radicalis eel. J. Agardh 1. c. tam clare et ornate 

 exposuit, ut ejus afferre verba nobis concessuni crediderimus; dicitl.1. e. p. 137: »frons 

 ut folium simplex, stipite brevi sufifultum radiceque fibrosa pauciradiata rupibus 

 adnatum incboatur. Infra originem laminse observatur in stipite linea eircularis, 

 mox elevata. Expanditur magis magisque in laminam scutelliformem, qua; margine 

 deorsum tendente sensim hemisphserica et campanulata, subtus cava, demum fere 

 sphasrica evadit. Margo rapes tångens, in processus radiciformes prolongatur, qui, 

 functione radicis suscepta, radicem proprium omnino superfluam reddunt, undique 

 demum pullulantes». Planta inter maximas algas evoluta, truncus planus, usque ad 

 4—5 pedes longus, 3 pollices latus et ipsa lamina interdum usque ad 6 pedes lon- 

 gitudine sequans; junior olivacea, adultior et autumno mense Septembri, quo tem- 

 pore abolescere incipet, valde coriacea, coloris fusci vel fere nigrescentis {Laminaria 

 Turneri Bory secundum Despréaux Essai sur les Laminaires pag. 59). 



