4 J. E. Areschoug, 



Ut algîe in genere, ita et hsec species magnopere multiformis est, quare 

 nonnullas ejus formas afiferre volumus. 



Specimen juvenile, 28 cm. circiter longum: Radix scutata, tenuis, e margine 

 radiculas ramosas demittens. Caulis basi simplex et teres, unciam supra radicem 

 distiche ramosus, cum ramis basi quoque teretibus, sursum fasciœformiter expansis. 

 Folia omnia plana, in marginibus quum caulis primarii, tum ramorum longitudinali- 

 ter dense approximata, petiolata; lamina subovata vel obovata, 1 '/2 cm. longa. 



Ramus longioris speciminis, normalis: Longitudo 136 cm. Caulis portans 

 3_4 ramos fasciaiformes, basi teretes, apicem versus dilatatos et longitudina- 

 liter plicatos; caulis dein compressus et 5—6 mm. latus in statu exsiccato, 

 utrinque secus utrumque margineni foliis spathulatis, usque lO— 15 cm. longis et 

 8 — 15 mm. latis obsessus. Vesiculse inter folia breviter pedicellatae, singulo folio 

 plerumque coronatse; apex caulis dilatatus, coloris Isetioris et utroque latere longi- 

 tudinaliter plicatus, plicis subsimplicibus. Hœc forma fructificat sine dubio au- 

 tumnali tempore, quum circuravagantur ad oras Californicas fragmenta receptaculis 

 fructus large onusta. 



Sporopbylla, ut diximus, inter folia plana et cum iis e marginibus ramo- 

 rum egredientia, usque 1 cm. longa et 2 — 3 mm. lata, compressa, linearia vel in basin 

 cuneatim attenuata, apice rotundata, nuda vel parte suprema folii transforraati 

 coronata, utroque latere jugata; juga longitudinalia, longiora vel breviora, recta vel 

 leniter curvata, plus minus uumerosa, dissita vel approximata. Stratum fructiferum 

 inter juga, e sporangiis et paraneruatibus, ut in Laminariis, constructum. 



Specimen maximum, 3 metra longum, foliis capillaceis: Caulis basi ramosus, 

 ramis basi subteretibus, mox planis, 5 mm. latis et simplieibus, utrinque per totam 

 longitudinem margine folia capillacea, quœ sterilia sunt nee ullam fructificatio- 

 nem procreare posse videntur, et vesiculas portantes. Hane formam ab auctoribus 

 numquam descriptam invenimus. Observare debemus folia plana et capillacea in uno 

 eodemque speciraine adesse; quum vero ununi alterumve genus emoriens est, plerum- 

 que sunt folia plana. Planorum foliorum physiologiea functio est, ut nobis videtur, 

 duplex: plantée nutricatio et fructificationis evolutio. Folia capillacea ramosa, teretia, 

 basi seta porcina non multo Crassiora, ramis sparsis et longe distantibus, apicem 

 versus paullulum attenuata, usque 11 cm. longa, e tribus cellularum stratis, corticali, 

 intermedio et centrali, constructa. Morphologica eorum evolutio ab evolutione folio- 

 rum planorum vix nisi forma differre videtur, unde conjicere liceat, hsec eo tempore, 

 quo ilia desiderantur, inserviri nutricationi. Hsec duo foliorum genera diversis anni 

 temporibus maximam suam attingere evolutionem, dubitari non potest; quo autem 

 tempore illud, quo hoc, dicere non possumus. Si vero Egregia, ut apud nos Halicoc- 

 cus nodosus, hienie fructificat, folia plana sunt certissime biemalia, et folia capillacea 

 sestivalia. Folium vesicularum apicale normaliter est ejusdem formse, ac sunt folia 

 ramorum; est igitur nunc planum, ut describitur ab auctoribus, nunc capillaceum. 



