Observation ES Phycologic^. 7 



petioli suut. Hi petioli seu secuudœ turcie rami usque 25 cru. longi et sicci plani. 

 Folia basi breviter attenuata, margiue ciliata ut Macroci/stidis jii/rifercc, in nostro 

 speciniiue 35 — 37 cm. lata et 5 — 6 metra longa; forsan in natura longiora, quoniam 

 in nostro specimine t'olioruni pars suprema abest (forsan '/4 longitudinis folii). 



XII. EISENIÅ Aresch. 



Radix ramosa, rami apicibus ramosissimo-fasciculati, intus orbem 

 lacunarnm muciferarum ostendentes. Truncus intus oi-be lacunarum per 

 totam longitudinem ornatus , inferne normaliter teres , superne com- 

 pressus et furcatus; medj:lla basi in sectione transversali linearis, utrin- 

 que extremitatibus rotundatis vel subclavatis. Furcas rami complanato- 

 compressfe, utraque in laminam parvam, subreniformem, apice denique 

 dilatatam abiens. Folia utrinque a basi in apicem e marginibus lamiuarum 

 libère evoluta (nee fissilia), linearia. Sporangia unilocularia cum pa- 

 ranematibus unicellularibus in parte inferiore foliorum. 



Habitum plantœ si respicimus, earn a génère Posteîsia Rupr. non multuni 

 distare facile crederes; sunt tamen differentiae, quum anatomicœ, tum morpholo- 

 gicaî, tam insignes, ut prtestantioribus ad genus condendum non opus sit. Ex bis 

 differentiis insigniores sunt: truncus firmus, solidus, in sectione transversali orbem 

 lacunarum muciferarum ostendens, superne furcatus; in Posteîsia hsec omnia sunt 

 contraria. Folia non multiplicantur in nostra planta, ut in illa, divisione mediana 

 a basi in apicem adscendente, sed in laminarum marginibus utrinque nova libère 

 pronascuntur a basi in apicem, quo fit, ut in laminarum apice posita sunt duo folia 

 natu maxima, alterum e sinistra, alteruni e dextra ortum. Dura numerus folio- 

 rum boc modo augetur, laminœ foliiferœ in latitudinem sensim expanduntur, quo 

 plus minus irregulariter undulato-plicatie evadunt. 



1. EISENIA ARBOREA Aresch. Bot. Not. 1878 p. 69. 



Cum Egregia in sinu prope San Francisco: D:r G. Eisen, et ad 

 Santa Cruz in California: D:r C. L. Anderson, 



Complexus radicalis validus, constans e ramis ex infima trunci parte egre- 

 dientibus, subsuperimpositis; apices ramorum ramosissimi, ramis ramulisque intri- 

 catis in glomerulos densissimos, lateribus inferioribus arete adnatis. Truncus 

 normaliter numquam, quantum vidimus, cavus seu fistulosus, siccus tamen inferne 



