— 459 — 



titia plurimum delectatur. Scribat illi meo nomine E. V. mittatq 

 illi exempli gratia semina styracis et quaedam alia quae putave- 

 rit rara esse; ille vicissim mittet quicquid in Lusitania extat. Nup 

 scripsit quendam seen ce Belgam qui decursa fere Europae (mir 

 Theophilus) et Mauritania magnam in botanicis notitiam sit asse- 

 cutus. Belga ille se in sola Lusitania 3000 plantarum n descriptaru 

 invenisse. Habet orchidem cuius flos est mas alternis iios e femina. 

 Ego ad ilium mittam q possum ut ibi plantet et deinde ad amicos 

 mittat. Animai, in quo nascitur moscus est ex ceruorum genere vel 

 capreolorum sed in remotissimis locis. Vidi picturam in libris im- 

 pressis est similis Dorcadi sed sine cornibus. Fabam aegyptiam 

 quotidie edimus aestivo tempore est congener nymphaeae cui flos 

 omnino similis fructq autem piane fabam refert et optime quadrat 

 descriptio Theoplirasti. Forte iam accepit delineationem in alia epi- 

 stola (1). Sinae pro cauteriis utuatur absinthii pauxillo et comburunt 

 sup. pelle in pluribusmagno successu. Praelonga acu adigunt in cutem 

 totari (?) imponunt et varie monendi humores dissipant, sed liaec 

 ora ex auditu, nondum videre licuit. Morbi hic sunt mitiores puto 

 ob usu oriza et vino debilius. febres lentae, nullae ardentes. Est 

 quoddam genus febrium hic piane nobis inariditum valde lentu 

 in quo moriuntur qui aliquid adunt. Dant illis pauxillam aqua 

 qua orizae quid decochtum est instar aqua liordei eos sustentant 

 p. 8, 14: dies nec qcquid aliud gustant et sic omnes evadant. Sit eos 

 paucis jam contenta donec mihi plura nascantur. 



Ex Hia-tim prope magnam urbem Sutchen 22 aprilis anno 1622. 

 Hanc unicam epistolam scribo in Europam (2). 



E. V. 



Servoque in X. 



JOANNIS TeRRENTÌUS 



ExceUy^° viro Duo Joannì Fabro 

 Phiae et Medicinae Doctori S'^^ 

 Dni Nostri Simpliciario 

 ah Sinis 



Boma. 



(1) Da Animai in quo... fia qui è stato pubblicato dal Faber, Ice. cit. 



(2) Da Est quoddam genus febrium... fino alla fine è stato pubblicato dal 

 Faber in loc. cit., pag. B57. 



