EL "PRO CORONA" DE DEMOSTENES (i) 



POR EL DR. EUSTASIO URRA. 

 Graduado de la Universidad de la Habana. 



Interrogatus quondam Cicero quamnam potissimum Demosthe- 

 lais orationem meliorera judicaret omnium longissimam, inquit. Vos 

 autem, ornatissimi auditores probé nostis ex ómnibus graeci orato- 

 ris orationem pro Corona longissimam existere. In ómnibus quidem 

 olimpiacis et Philippicis extant nobis monumenta sempiterna ad 

 studium imitationemque proposita. Verumtamen una haec caete- 

 rarum facile prncipatum obtinent, una, quae manens, caeteris 

 ómnibus temporis injuria dissipatis, ad Demosthenis laudem et 

 excellentiam perpetuam dam sufficeret. Audiamus iterum Tullium 

 qui de illa vi oratoria disputans, quae ánimos vehementissimo Ím- 

 petu concutit atque perturbat: Haec vis, inquit, quam quoerimus 

 quanta sit suspicemur quoniam exemplum non habemus, aut si 

 exempla sequimur a Demosthene sumamus et quidem perpetuae 

 dictionis ex eo loco undein Ctesipontis judicio, de suis factis, consi- 

 liis; meritis in rempublicam aggressus est dicere : ea profecto 

 oratio in eam formam quae est Ínsita in mentibus nostris includi 

 sic putest, ut major eloquentia non requiratur. " 



Itaque cura hanc mirabilem Demosthenis Coronae defensionem 

 in schola vertendam et explicandam sumpserimus; profecto, nos 

 rem nobis utilem minimeque ingratam facturos putavimus, si in 

 hae solemnioris declaraationis exercitatione, aliqua hujus orationis 

 excelentiora fragmenta vobis coram protulerimus. Atque ut ad unum 

 omnia conspirent, ego in hac prolusione aliquam totius orationis 

 notitiam atque adumbrationem quam brevissime potero exhibere 

 decrevi. 



— Imprimís autem quaedam praemittere opportunum puto quae 

 ansam Demostheni dederunt ut tam absoluto opere Graeciam nobili- 

 taret, simul et eloquentiam ad altissimam perfectionem evelieret. 

 Cum Philippus Macedoniae rex, totius Graeciae prinicipatus vehe- 



(1) La Redacción de la Revista tiene sumo gusto en publicar esta bri- 

 llante disertación del muy esclarecido literato Dr. Eustasio Urra, graduado 

 de la extinguida Facultad de Filosofía y Letras. 



