181 



u qalht /(( mer/niln sä hlaxdu -nniis ut qahr faiihJn säkat 

 sänii rah isséx mla heltu u sann mim fJ beit täni limmin 

 ilxytiar miril iola beitu saalltu bintu int u min (JJt qäl 

 ana ua Jiann irriiji/fil axuit qalltlu hejda mus axuit Inkin 

 limma sifalak tahmllni au behmilak qa^ad innak atuhad- 

 d)zni am nhaddizak likei naqfai farlqana bidun an nesmr 

 bitaib iiaqaidnliu mn izzar; qarad innahu häl inn nihöbhu 

 istadän mleihi sälafa" fa ida kan fajakun kaannahu hörid 

 nasiiäluJiu mn irra§id ilmejiit häl hft Imii am meiiit qagad 

 häl Urrayul uidid ibn faida kan lahu ibn faiakän kaan- 

 nahu läm iamut rah ilxytiar lamnd sann qallu bitrld fäs- 

 si/rlak sä qultUli mddärb qallu e fassarlu mitlma qalltlu 

 bintu qallu sann min mmllmak mlejhun xabbäru inn bintu 

 qdDtlu rit/a; isséx mlbeit fl ioum bamfitlu bintu lasänn 

 rahn leben mitlan u tlat irg"fi na sitt kybbaijät u qalltlu 

 mai beiha ilqamar bedr nittraiia tlati nilmlzan sitti u hä 

 räieh beiha mddärb säraq mnillabanat u äkal kibbi vähdi 

 birglf xubz uunl lamnd sann u qallu bitqullak binti ilqa- 

 mar bädr nilmizän sitti nittraiia tlati axad minnu -läkl ii 

 qallu qul labintak ilqamar maxsuf ittraiia tintein vilmlzdn 

 xamsi rah isséx lamnd bintu u qtilla mitlma qallu sann 

 qalltlu iä heiii ihkili -^rahlh äkält m7iillabanät qjdla é qa- 

 lltlu äkält mnilkibbi uilxubz min kull sikl ifdhdi qålla é 

 Idkin daxlik qullUi klf mftfti qaVdlu hu bfint iequlli inn 

 ilqamar maxsuf iami innak int säraqt min rahn illebén 

 hätta naqar u qdiil innu -ttraija tintein iami innak äkält 

 irrglf u inn mlzan xamsi iami innak äkält kibbaii limma 

 simir isséx haki bintu rah lamnd sann u mzamu mla bintu 

 va sann habb fabaqa uitfjanuäza na fabaqa kanit zakiiii u 

 hddqa mitl sann u lahadaqijthon rärit ibarab titmäzzal fl- 

 hun tia qälli uafaq sann fabaqa. 



»Es war ein mann namens Schänn, der sehr gescheit 

 war. Eines tages als er nach einem dorf reiste, traf er 

 einen mann, welcher auf einem esel ritt, und ging mit iiim. 

 Der mann war alt und als sie auf dem weg gingen, welcher 

 sehr schwierig war, sagle Schänn zu ihm: »trägst du mich 

 öder soll ich dich trägen?» Der mann antwortete: nvie känn 



