De particularum quarundam usu Lucretiano 



scripsit 

 Carolus I. Hidén. 



dam. 



Praepositio clmn cum ablativo num a scriptoribus lali- 

 nis coniungatur, quocl incertum sit, a multis in dubium vo- 

 catur. Quare in locis quibus eiusmodi invenitur structura 

 adferendis admodum dissenliunt grammatici. Nam Kuehner 

 Ausf. Grammatik der lat. Sprache II 1 § 94 p. 373 clam 

 cum ablativo poni dicit uno loco apud Caesarem B. C. II 

 32 8 71071716 sibi clam vohis salutem fuga petivit? neque 

 Draeger Hist. Syntax der lat. Sprache ^ I § 304 p. 665 alium 

 adfert locum. Schmalzius autem Lat. Grammatik ^ § 139 

 p. 277 praeter illum locum hiinc adfert Caes. B. Afr. 114 

 Ex eo est cog7iitum Caesaris consilium, illum curti classe 

 navihus one7'a7'-us, qiiae deerrasse^it, subsidio ire clam ho- 

 siibiis vohässe et Georges Handwörterbuch '^ illis addit Accii 

 tr. 654 cum virginali mundo ckmi patre et Ciceronis ad 

 Atticum X 12 b § 2 clam istis, quibus de locis agit Neue- 

 Wagener Formenlehre der lat. Sprache ^ II p. 769. Contra 

 Woelfflinus Arch. VII p. 278 sq. Zur Konstruktion von clam, 

 cum his locis codicum scripturas percensuisset, ablativi cum 

 clavi praepositione coniuncti usum maxime esse dubium con- 

 tendit, id quod Lindsayus quoque The Latin Language p. 580 

 dicit. Neque tamen omnia exempla huius structurae ab illis 

 quos nominavi grammaticis allata sunt. 



Lucretius cum res gestas merito corporis atque loci 

 eventa vocari posse docuisset, ut ostenderet materie rerum 



