291 



remota eventa non exstare, haec dixit I 471 Deniqne mate- 

 ries si rerum nulla fnisset, Nec locus ac spatium^ res in 

 quo quaeqiie c/erunkir, . . . iVec dam chiratens Troiianis 

 Pergama partu Inflammasset eqnos nocturno Oraiiugena- 

 rum. Hunc locum Holtzius Syntaxis Lucretianae Lineament. 

 p. 40 siib dativo attulit, quo factum est ut a plerisque igno- 

 raretur. Ex editoribus Lucretii Bockemueller et Giussanus 

 nimis caute in commentariis breviter adnotarunt dam Troi- 

 ianis. Munro autem dam praepositioni ablativum appositum 

 esse contendit. Neque Troiianis pro dativo accipi non po- 

 test, quia dativus verbis quam liberrime a Lucretio adscri- 

 bitur, id quod permultis exemplis ostendi in libellis De 

 casuum syntaxi Lucretiana editis. Sed multo aptius mihi 

 quoque Troiianis propter ipsam sententiam pro ablativo e 

 dam pendente habetur. Neque huic rei quidquam obstat, 

 quod dam et Troiianis voce diiunguntur, nam Lucretius 

 saepe substantiva e praepositione regente secernit. Ita poni- 

 tur extra velut I 72 extra Processit longe fiammantia moe- 

 nia mundi, penes uno loco usurpatur qui a plurirnis prop- 

 ter insolitum ordinem prave explicatus est: II 1010 Neve 

 putes aeterna penes residere potesse Corpora prima, item 

 prope uno loco: VI 863 Multaque sunt ignis prope semina 

 corpus aquai, super e. gr. VI 515 quasi igni Cera super 

 calido tahescens multa liquescat. Adde quod hoc loco I 471 

 verba cohaerentia quam maxime diiunguntur. 



Ad usum ablativi dam praepositioni appositi Munro 

 demonstrandum praeter exemplum Lucretianum hos locos 

 adfert: Caesaris B. G. II 32 8, B. Afr. 11 4, Frontonis ep. 

 ad amicos I 12 fin. Nullum est enim fadum meum dic- 

 tumve, quod dam ceteris esse ?;eZi'm ed. Naberi Lipsiae 1867, 

 quem locum grammatici prorsus ignorant. Praeterea Ar- 

 chivi Woelffliniani t. VIII p. 301 commemoratur ex Hygini 

 fab. 126 is dam pirocis deprehensus est, sed eo loco Mauri- 

 cius Schmidtius post p)rocis addi vult arma cum afferret. 



Quauiquam nonnullis locis aliquid dubii codieum scrip- 

 turis videtur inhaerere, eiusmodi structuram prorsus remo- 

 veri non est probandum. Neque mirum est dam cum abla- 



