292 



tivo coniungi, cum cormn et palam praepositiones forma- 

 tione affines ablativum semper adsumunt. Nam ablativo his 

 adverbiis adieclo personam cuius ratione habita aliquid dam 

 aut 2)alam esse dicitur primitus indicatatn esse puto. Postea 

 fieri potuit propter celancU verbi affinitatem, ut dam saepius 

 cum accusativo coniungeretur. Praeterea dativus poni po- 

 tuit, ubi verbum substantivum cum adverbio est usurpatum^ 

 efr Georges ib. s. v. dam. 



fl ne. 



De fiiie fini ablativi usu et accurate et luculenter egit 

 Woelfflinus in Archivi t. I pp. 415—426 neque tamen e Lu- 

 cretii carmine hunc locum attulit, quem omnes ignorant 

 grammatici: IV 627 Deinde voliiptas esi e suco flne palaii: 

 Cum. vero deorsum jper fauces praedpitavit, Nulla volup- 

 tas est, dum diditur omnis in artus. Quem locum Bocke- 

 mueller vertit: bis an die Grenze von Gaumen und Speise- 

 röhre neque multo aliter Munro: as far as the palate et 

 Giussanus: entro i confmi del palato. 



foras. 



Foras saepe et absolute et cum ablativo verbo appo- 

 situm usurpatur a Lucretio. Absolute ponitur his locis, ubi 

 plerumque abunde verbis cum praepositione compositis adscri- 

 bitur: II 200 Plus ut parte foras emergant exiliantque; 951 

 Donec maferies . . . Vitalis animae nodos a corpore solvit Dis- 

 jjersamque foras per caulas eiedt omnis; III 122; 591; 604;, 

 IV 917; 923; 960; V 489; VI 583; 817; 886; 888. Cum abla- 

 tivo ponitur: I 1113 Hac se turha foras dal)it omnis mate- 

 riai; VI -697 hac ire fatendumst . . . Åtque efflare foras, 

 quibus locis ablativus prosecutivus statuendus est, et III 496 

 quod semina vocis Eiduntur et ore foras glomerata ferun- 

 tur; 772 Quidve foras sihi vult memhris exire senedis? 

 IV 547 Hasce igitur penitus voces cum corpore nostro Ex- 

 primimus rectoque foras emittimus ore; V 904 Qui fieri 



