294 



harenae Fluctibus adversis oppilare ostia contra, Gum mare 

 permotum ventis mit intus harenam. Nam fere omnes ostia 

 contra cum antecedentibus coniungunt, quae varie interprc- 

 tanlur. Alii verba fiuctihus adversis ad ipsum flumen spec- 

 tare putant, alii de raaris fluctibus agi rectius contendunt ^). 

 Oppilare nonnuUi — inter quos Lambinus — pro intran- 

 sitivo babent, plurimi autem ostia obiectum esse dicunt, 

 quod sit verbum alias semper transitivum. Hos contra dici 

 potest contra adv. tum abundare, nam illis apud Lucretium 

 et Vergilium locis ubi verbis cum oh vel re compositis con- 

 tra per pleonasmum additur verbum intransitivum est; cfr 

 Kraetschius p. 67. Qua de re Bockemuellerum credo co7i- 

 tra ad verba sequentia rettulisse dicentem: contra schliesst 

 eng an permotum. Sed rectius commate post oppilare po- 

 sito verba ostia contra ad enuntiatum temporale referenda 

 esse puto. Nam primum haec interpunctio commendatur 

 v. 715 Aut qiäa sunt aestate aequilones ostia contra et 

 hoc loco Senecae Nat. quaest. IV 2 22 si Thaleti credis, 

 etesiae descendenti Nilo resistunt et cursus eius acio con- 

 tra ostia mari sustinent. Deinde verba enuntiatorum inter 

 se aptius congruunt magnus congestus harenae (a) flucti- 

 bus adversis (b) oppilare (c): ostia contra (c') cur^i mare 

 permotum ventis (b') ruit intus harenam (a'). Ita inter- 

 punctione facta oppilare pro intransitivo potest accipi, quia 

 Lucretius saepe infmitivum transitivorum intransitive usur- 

 pat, sed aptius intellegi potest obiectum flumen vel cursum 

 fluminis, cfr v. 717. 



procul. 



Gonstat Lucretium Ennio duce inter scriptores latinos 

 primum nudum ablativum procul adverbio adiunxisse locu- 

 tione duhio ■procul usus his locis: I 812; II 261; III 433; 638; 

 V 258; VI 249; 719; 1039. Quam locutionem iam antea usur- 

 patam esse verisimile est Lucretioque propter metrum accep- 



1) Giussanus solus dativum statuit interpretatus: chiude la porta 

 in faccia (contra) ai flutti (del Nilo) che vengono incontro. 



