296 



videtur. Inter Lucretii interpretes Bockemueller solus post 

 rem commate posito seorsum corpore toto cum sequenti 

 versu coniunxit dicens: seorsum corpore toto wurde bislang 

 zu ociilus gezogen, obwohl dieses Wort durch ijjse, avolsus 

 reich ausgestattet ist, während anima des entsprechenden 

 Zusatzes entbehrte. Quae interpunctio cum huic loco maxime 

 convenit, tum sententiarum conexu commendatur. Nam pri- 

 mum partes primariae et secundariae enuntiationis accurate 

 sibi inter se respondent avolsus radicibus (a) ^^t (b) nequit 

 uUam dispicere (e) ipse (d) oculus (c) rem (e): seorsum 

 corpore toto (a') sic (b') anima atque animus (c') per se 

 (d') nil posse videiur (e'). Deinde inter se congruunt huius 

 loci partes et eius quo paulo ante fere idem exprimitur 

 551 vel uti manus aut oculus naresve seorsum Secreto ah 

 nohis nequeunt sentire neque esse, . . . Sic anirius per se 

 non quit sine corpore et ipso Esse homine. Tum iis versi- 

 bus qui praecedant 560 sqq. Nec sine corpore enim vita- 

 lis edere motus Sola potest animi per se natura nec autem 

 Cassum anima corpus durare et sensihus uti haec inter- 

 punctio confirmatur. 



simul. 



Gonstat simul praepositionis vice fungens a quibusdam 

 poetis et a Tacito quoque cum ablativo coniungi. Eodem 

 modo simul cum ablativo a Lucretio ponitur hoc loco VI 

 497 primum iam semina aquai Multa simul vincam con- 

 surgere nubibus ipsis Omnihus ex rehus, quem locum quod 

 sciam neque grammatici adnotarunt neque commentatores 

 fusius explicarunt. Hoc loco ut omitteretur cum praeposi- 

 tio ante ablativura ea re fieri potuit, quod consurgere verbo 

 haec particula praefixa est. Parum verisimile est loci abla- 

 tivum hoc loco statuendum esse. Praeterea commemorari 

 polest pariter, cui adverbio ablativus e cum praepositione 

 pendens saepe additur — cfr Holtzius Lin. p. 56 — , cum 

 dativo coniungi uno loco VI 171 pariter qui mittitur igni. 



