De distributione vertieali reliquiarum organicarum in for- 
matione, quie dicitur transitionis Scandinaviec. 
Saa formationem transitionis Scandinaviez conslituentia, prout fossilia 
organica includunt varia, in varias facile tamque diversas regiones vel zonas 
verticales abeunt, ut ne una quidem species duabus sit communis. Difficile 
tamen factu est, seriem harum continuam instituere; nusquam enim omnes 
conjunctze occurrunt, sed alix alibi s:pissime explicat:e, varieque insuper 
perturbatze apparent. In quibusdam denique stratis non nisi perpaue: nobis 
hucusque apparuerunt reliquie organieze, et hze quidem, quod crebro accidit, 
minus bene conservat: quam ut accurate determinari queant. 
Quibus rite perspectis ac perpensis, prima dispositionis stratorum ipsorum 
chronologicz lineamenta nimirum ibi quzrenda esse duximus, ubi maxima di- 
versarum regionum in promptu fuerit pars, strataque primarium suum atque 
horizontalem servaverint situm. Cum jam certiores faeti simus, quomodo 
per has situ ipso stabilitas regiones, reliquie organicz distributz sint, 
tune primum e rationibus mere pal:ontologicis tales, qualium stratificatio 
dubia nec e situ fuit extricanda, inter illas inserere et adeo suum cuique 
locum probe tribuere poterimus. Strata autem, quorum fossilia specie non- 
dum satis cognita explorataque habeamus, ad certas quasdam zonas, quibus- 
cum genera plurima communia habeant, referre eademque litteris tantum 
minoribus signare, quam iis propria nomina tribuere maluimus. 
Quantum nobis hucusque lustrare licuerit, przebent nimirum, ut jam ani- 
madvertit divus ille Linné*), montes Vestrogothie: Kinnekulle, Mósseberg, 
Hunneberg ceterique, opportunitatem optimam discernendi et diversitatem 
maximam stratorum, quibus conficiuntur, et ordinem, quem hzeece servant 
*) Iter Vestrogoth. pag. 20. 
