15 
Abdominis nihil videtur nisi fragmenta.  Clarissimum segmentum secundum, ad instar sellae for- 
matum, versus latera glabrum, breve, sieut in Nymphaeope. 
De collocando hoe crustaceo in systemate et dubitavi et nunc etiam dubito. Primo conspectu 
Hoplopariam esse vel Oncopareiam censebam, astacinis igitur adscribendum. Quod si re vera est, fragmen- 
tum illud pedis anterioris maxillam ultimam esse accipiendum. Lapidem ultra elaborans detexi claram la- 
mellam antennarum externarum, magnam, ut quae in astacinis nunquam antea visa. Quod membrum haud 
satis alienum est, quam ut astacinarum communitatem defendat, quum possit, ut astacinae quoque lamellis 
validis, ovalibus armatae inveniantur.  Exceptiones enim de lege communi nonnunquam evenire docemur 
exemplo. Caridarum, quas hoc magno lamine instructas esse scimus, excepto tamen Typtone e mari medi- 
terraneo. Alia vero difficultas ea obstat, quod pedes primi secundum cephalothoracem longissime retracti 
jacent. Qua caussa versimile redditur, fragmentum illud non esse pedis anterioris, sed posterioris, ac qui- 
dem tertii. Hoc si concedis, pedem branchialem agnoscas, maxillam ultimam refutes. (Cf. Stenopus hispi- 
dus Ltr. Cuv. reg. anim. Pl. 50 f. 2; Mil. Edw. 1837, IL, p. 406.) 
Minime me fugit, huie sententiae sic occurri posse: in crustaceo fossili, eoque fragmentario, posi- 
tionem solam pedis alicujus momenti non esse; lamellarumque antennarum externarum formam in astacinis 
ipsis viventibus variam observari, In Homaro marino, ut exemplum afferam, valde exigua est, vixque an- 
tennarum articulum secundum excedens, in Nephrope Norwegico usque ad flagella procedens, sicuti in Astaco 
fluviatili. Neque igitur formam trigonam in ovalem mutatam esse miraberis ?5). À 
His, quas exposui, dubitationibus finis non fiet, nisi aliis inventis. Quod dum eveniet, hoc crusta- 
ceum Astacinis adseribo, inter quas Nymphaeopi propter formam epimerorum. 5i accidit, ut haec conjec- 
tura comprobetur, hujus generis characteribus Nymphaepis Sendenhorstensis characteribus augendae sint. 
Occurrit in ereta juniore apud Sendenhorst prope Münster, conservatur in collectione viri doct. von 
der Mark, Hammensis. 
4. Genus Kardirhynchus n. gen. 
Etym. ««oóíc, óvyyoc. 
Kardirhynchus spinosus sp. un. 
Crustacei corpus una cum pedibus primis 52^" longum, sine pedibus 30'", solus cephalothorax ro- 
stro adjuncto 14'", Duo sulci cephalothoracem dividunt in tres regiones; anterior, cervicalis, in marginem 
anteriorem decurrens, regionem secundam et tertiam separat; posterior, branchialis, v formis, in ipsa mar- 
gine posteriore oritur (quod in hoc solo crustaceo animadvertitur) Qua aliena et curiosissima sulei bran- 
chialis positione, quum etiam erustaceum vi aliena compressum sit, in cephalothorace posteriore efficitur 
trigonum aequis fere lateribus. Quales sunt fines in universum et specialiter fines cephalothoracis anterio- 
ris, dubium remanere debet; attamen animadvertimus rostrum praestrictum, cordis speciem repraesentans, 
Abdomen modice convexum, quatuor primis segmentis aeque longis, quinto et sexto brevioribus 
paullulo, singulis dimidiatis sulco profundo. Segmentorum appendices breves, trigonae angulis rotundatis. 
Segmenti sexti laminae caudales exteriores magnae quidem, sed male conservatae, 
Pedes primi longissime porrecti, chela dextra (est autem paulo major, quam sinistra) Cephalotho- 
racis longitudinem fere aequante, digitis gracilibus, in fine valde aduncis, pollice dextro dentato (dentem in 
sinistro vi aliena destructum esse censeo)  Articulorum ceterorum exigua fragmenta supersunt; pedes bran- 
chiales omnino deleti. 
Quod attinet ad scalpturam testae, abdomen glabrum, cephalathorax ornatus spinis acribus, inflexis, 
in parte antica huc illuc disseminatis, pone suleum ceivicalem paribus intervallis ab ipso distantibus. Prae- 
terea tubercula trina consita pone suleum branchialem in dextra et sinistra parte et nonnulla alia tubercula 
minora in regione branchiali. Chelae granulatae. 
Hujus crustacei fossilis thorax in memoriam revocat Glypheam H. v. Meyer. Neque tamen nostrum 
cum hoe conjungi potest; nam Glyphea chelis veris armata non est. 
Occurrit in stratis Senonicis apud Billerbeck in Guestfalia meaque reconditum collectione. 
?*) Postquam ea, quae supra scripta sunt, cognovi, virum doct, Strahl in eadem consistere sententia, la mellam antennarum 
externarum in collocandis generibus minimi momenti esse. Ait autem: ,,die Schuppe des áusseren Fühlers ist als schwankendes Merk- 
mal ganz ausser Acht zu lassen. Sitzung der physikal. mathem, Klasse der Berliner Akademie vom 9, Dec. 1861, p. 1069. 
