12 
sium nonnullos pedum anteriorum articulos ,Clytia sp.?** Edocemur a Reusso??), ipsum certiorem factum 
esse a pr. pr. Geinitz et Rómer, in museis Dresdensi et Bonnensi conservari chelas speciei Leachi, pro- 
venientes e strato juniore, quod Tourtia appellatur, equidem unum tantum par chelarum inveni in puteo 
»,Hoffnung** apud Essen e strato cretaceo super formationem carboniferam sedente. 
Ejusdem familiae esse chelas illas a Dixone depictas in libro ,geology of Sussex tab. 38, fig. 7* 
jure conjicere videor. 
Chelarum altera major, altera minor; manus duplo longior quam lata, in universum plana, convexa, 
in sectione transversa elliptica; tergo prominente, in parte superiore profundo sulco longitudinaliter con- 
stricto; metatarsi parte inferiore, tergo opposita, biseriatim spinulosa. In summa manu, (praesertim chelae 
minoris) nonnullae spinae rotundae. Reliqua testa scalpturá non excellit, nisi quod tergi margines asperae 
sunt. Digiti mobiles, in tribus lateribus singulo tuberculo vel spina armati, in lateribus quartis, oppositis, 
instructi dentibus planis, sub rotundis, sese paene tangentibus. 
Quod descripsi exemplar in arena glauca Essensi inventum, in collectione mea reconditum est 
Hoploparia longimana. 
Astacus longimanus Sow. 
Hoploparia longimana M'Coy. 
Cephalothorax sublongus, in sectione transversa rotundus, procurrens in rostrum in medio cavum, 
in marginibus binis vel trinis spinis armatum; ornatus in utraque parte trinis tuberculis, lineam obliquam 
formantibus, quorum primus minimus est, medius pone oculum situs maximus; dimidiatus sulco cerviecali 
profundo, subter plano, dilatato, dichotomo, sternum versus curvato, usque ad dimidiam fere latitudinem 
latera descendente, in tergo duo brachia tenuia, brevia, retro dimittente. Regionis branchialis ea pars, quae 
suleo cervicali vicina est, admodum praeminet et hoc ipso sulco et excavatione pone sita, In parte antica 
alter suleus profundus latera descendit; oritur autem in altitudine medio, tuberculo aequali. Testam oculis 
contuens non armatis politam putas, si arte adjuvaris, graciliter granulatam conspicis. 
Pedes primi chelas fortes formant, quarum ,articulus longus: planus; tibia brevis, trigona; manus 
convexa, longa, fusiformis, apicem versus diminuens, transiens in digitum longum, immobilem, utrimque bi- 
nodatum. Digiti longitudine et gracilitate insignes, compressi, latitudine dimidiam altitudinem vix aequante, 
armati crebris dentibus rotundis, acribus. 
Pedes posteriores tenues fuisse et graciles, fragmenta quamquam rara indicare videntur.  Extremi- 
tatum superficies glabra, in convexitate manus biseriatim spinulosa, sicut in Hoploparia Saxbyi, quamquam 
ceteris valde distat ab hac. 
Sub oculis procedit antennarum externarum parva palpae squama. 
Deseriptionem Sowerbyi??) mihi non patuisse valde doleo; Koenigii?*) tantum tabulam rudem ac- 
cedere potui.  Characteres tamen generis optime correspondent; qua de caussa his adjutus sperare andeo, 
hane interpretationem comprobatum iri. 
Crustaceum, quod descripsi, inventum est in saxis Subsenonieis prope Dülmen, conservatur in col- 
lectione Monasteriensi. ; 
2. Genus Enoploclytia M'Coy 1849. 
Exmyorp'l/oted ys t1a-h'et'er/o.d' om n-sp. 
Cephalothorax, rostro deficiente, 106.m. m. longus, ovalis, tergo in linea directa progrediente, paene 
acuminato, (quod compressione quadam evenisse conjicio); rostrum versus sensim diminuit, versus partem 
oppositam in latitudinem crescit usque ad ultimam tertiam partem, quae laterum figuram convexam optime 
ostendit; deinde paullulum decrescens curvatur, format exsectionem illam lunatam, cui inseritur abdomen. 
Cephalothoracis duobus sulcis primariis distinguuntur tres regiones tali ratione: in tergo suleus 
posterior spatium inter suleum anteriorem et marginem posteriorem fere dimidiat, partes suas vero ad sul- 
cum anteriorem admovens; sulei de tergo in marginem inclinant. Quibus de caussis regio posterior maximo 
spatio gaudet, media angustissima est. 
Regionis anterioris pars anterior in nostro exemplari non ostenditur, nisi fragmentis. Regio ante- 
rior sulco nuchali ita dividitur, ut duo formentur trigona aequis lateribus. Hic suleus de tergo decurrens 
regionis mediae tuberculum anterius praeterit; hoc quoque loco dimittit alterum suleum initio sursum ascen- 
??) 1853, Ueber Clytia Leachi, p. 2. 
33) 1826, Zool. Journ,, pl. 17, f£. 1, 2, p. 473. 
*^) 1825, Jcon. foss. sectil, tb. 18, fig. 229. 
