2 
duraverunt et occurrunt ereberrimae, postquam Faujas callianassarum chelas e tofo apud Maestricht a. 1798 
in ,, Histoire de la montagne de Saint- Pierre*?) crustacei illius ,, Bernhard L'Hermite * esse contendit, Chelarum 
magno numero Callianassa in stratis cretaceis primum inter omnia crustacea locum tenet. Neque tamen 
aberant dubitationes, cui generi illae chelae essent adscribendae. Desmarest5) primus contendit, eas Paguri 
esse: secuti sunt eum Krüger?) Mantel!9, v..Schlotheim !!), Defrance'?), Bronn !?), Kónig !5), Quenstedt!5); 
deinde a. 1834. Milne Edwards 5) Callianassae eas esse intellexit; quem secuti sunt autorem A. Rómer!?), 
Reuss!9, Bronn'?) Geinitz??): Anno 1852 denique Bronn?!) abdomini cuidam a Geinitzo?? depicto innisus 
novum introduxit et nomen et genus Mesostylus, quae accepit 1854 Bosquet??). Anno 1860 tandem Milne 
Edwards edidit monogrophiam suam , de la famille des Thalassiniens* in qua paginis 45 Callianassae genus 
tractat. Qua dissertatione docta, profunda non solum Callianassae chelas illas vindicat, sed demonstrat 
etam multas species novas. 
In nostrae regionis stratis, cretae Maestricht aequalibus, id est in stratis, in quibus Belemmitella 
mucronata locum fossilis characteristici tenet, Callianassa fossilis usque ad hoc tempus inventa non est. 
Occurrit tantum ?4) in stratis Subsenonicis, quae Belemnitellam quadratam sepultam tenent. In illis Callia- 
nassarum reliquiae creberrimae occurrunt praesertim in locis arenosioribus. Ipse inveni eas apud Borken, 
Lette, Dülmen, Gross-Reken, Haltern; quarum parvum tantum numerum mihi sub oculos esse valde lugeo. 
Quod pertinet ad species, Milne Edwards Callianassam antiqnam et Callianassam Faujasi agnoscit. "ibiae 
angulos inferiores rotundatós vel chelae superficiem glabram, non granulatam quam Callianassae antiquae 
propria esse constat, equidem animadvertere non potui. 
Callianassae Faujasi vero insignia in nostris etiam chelis inveniuntur; quamquam iu omnibus rebus 
cum archetypis Maestrichtiensibus non correspondent, quorum magnitudine superantur. Guestfaliearum ma- 
nus angustior estetlongior, linea dorsali directa, dum Maestrichtiensium paullulum curvata apparet. Femur 
densins granulis consitum est, index dente armatus. In indice et pollice et in partibus inferioribus manus 
ac femuris omnium exemplarium series illa apparet parvarum fistularum, e quibus penicilli procedebant. 
Chelarum altera semper minor est et magis porrecta. 
Praeter chelas apud Lette inveni fragmenta abdominis: nonnulla segmenta cohaerentia. In universum 
non alena sunt a descriptione Geinitzi?5), praesertim segmenta tertium, quartum, quintum, sextum. Se- 
cundum quoque segmentum initio Geinitzi depictionem comprobare videbatur; deinde, postquam lapidem 
adhaerentem removi, intellexi, id quod videtur esse augusti articuli forma, revera non esse, nisi spatium 
duabus carinis longitudinalibus conclusum, eique adjunctas esse duas lacinias marginales eodem modo, quo 
in Callianassa Archiaci?9). Segmentum primum et septimum nusquam cognovi, neque cephalothoracem. 
7) p. 179, pl. 32. f. 5, 6. 
5) 1822 Hist. nat. des Crust. foss. p. 127, pl. 11, fig: 2. 
3) 1823, Urweltliche Naturgeschichte, t. IL, p. 129. 
1) 1822, The fossiles of the South Downs or illust, of the geol. of Sussex pl. 24, f. 3. 
' 1) 1823, die Petrefactenkunde auf ihrem jetz. Standpunkte p. 55. 
13) 1825, Diction, des sc, nat, t. XXXVIL, fig. 232. 
1*) Lethea geognostica, p. 736, pl. 27, fig. 23. 
14) 1825, Jcon. foss., sect. tb. 2, fig 20. 
3 1851, Handbuch der Petrefactenkunde, p. 264, pl. 20, fig. 6. 
19) 1834, Hist. nat, des Crust, t. IL, p. 310. 
17) 1840, Verstein des norddeutsch, Kreidegebirges p. 106. 
15) 1845, Verstein. der bóhmischen Kreideformation, pl. 5, fig. 52. 
1*) 1848, Index palaeontologicus, 1. Abth. p. 208. 
70) 1849, das Quadersandsteingebirge, p. 96. 
?!) 1852, Lethea geognostica, 3. Aufl. T. 2, p. 354, tb. 27, fig. 23. 
?2) 1849, das Quadersandsteingebirge, tab.2 fig. 6. 
35) 1854, Crust. toss. du terr. crét, du Limbourg, p. 133, tb. 10, fig. 10. 
73) In , Verhandl. des naturhist, Vereins für Rheinl u. Westph.* Jahrg. 1860 contendi eam inveniri in glauca arena apud 
Essen quod revocare debeo. 
35) Quader, II. 2, 3. 
?5) Milne Edwards 1860, tab. XIV. f. 1. 
