A. Macrura. 
IL. Locustina. 
Palinuri. 
1. Genus Palinurus Fabr. 1798. 
Palinurus Baumbergicus n. sp. 
Hujus speciei sub oculis habeo duo exemplaria, quae quum aliquam diversitatem praebeant per- 
scrutanti, singula describenda censeo. 
Subjicio alterius descriptionem. 
Carcinus sine antennis 49^ longus; ipsae antennae 63'"; cephalothorax abdominis longitudi- 
nem paene aequans claro sulco pone regionem ventriculi in duas partes divisus, tuberculis illis gibbosis 
spinosis, quibus exemplaria viva excellunt, omnino deficientibus. Antennarum externarum articuli infe- 
riores, percrassi totum fere anterioris marginis latitudimem opplentes, in latere superiore granulis, in mar- 
gine externo spinis rigidi; antennarum internarum articuli basales longi, tenues, glabri. | Abdominis, in 
finem versus paullulum minuentis, segmenta sunt omnino glabra, latitudine longitudinem duplicante, trans- 
verse subeoncava, in margine superiore et inferiore ad torum quendam angustum et tenuem porrecta. 
Segmenta priora eadem magnitudine, quintum paulo longius; sextum hemicyclium laminas caudales nata- 
torias fert valde incurvatas; septimum omnino replicatum. — Segmentorum appendices vix vestigia relique- 
runt; quorum margines non serratae. Pedes tenues fuisse et longos, fragmenta demonstrant. 
Sequitur alterius descriptio. 
Carcinus c. 36^" longus, antennae c. 38'^, in anteriore margine binae spinae (dubito an quinta in 
medio) quae omnes inter se conjunctae, latera sequentes, retro productae esse videntur. Regiones branchia- 
les granulatae. In segmentis abdominalibus depressiones apparent. 
Quum praeter magnitudinem et naturam spinulosam et granulatam magnum momentum non inter 
sit inter hoe erustaceum et illud, dubito, an hae diversitates diverso conservationis gradui attribuen- 
dae sint. 
Dum exemplaribus melioribus dissuadebunt, utraque crustacea ejusdem speciei esse dubitare non 
possumus. 
Hujus crustacei inventio ea praecipue de caussa magni momenti est, quod primum demonstrat hoc 
genus Palinurus vixisse jam illo tempore, quo terra hominibus carebat, nam species, quae antea inter Pali- 
nuros receptae erant aut ratione insufficiente receptae erant aut mox aliis generibus attribuendae erant: 
Palinurus Suerii et Palinurus Regleyanus Desm.!) ab Hermanno de Meyer transscripti sunt Pemphix Suerii 
et Glyphea Regleyanus?) De Palinuro unicicato Phill.) judicium meum retinendum esse censeo; eum non 
satis bene depictum esse doleo. 
Parvi carcini generis Palinurina Münst.*) ex ,, Alba Jura* apud Solnhofen ad Danubium effossi veros 
Palinuros praecurrunt, 
Occurrit in stratis Senonicis superioribus montis Baumbergae ad Nottuln. 
J) Crust. fossil, 1822. 
?) Neue Gatt, foss. Kr. 1840. 
*) Geology of Yorkshire, 1836. 
*) Beitráge II. 1839. 
