Prolegomena. 
Bus macrura crustacea tractantibus nobis variae rationes iniquae impedimento sunt. Primum enim, quo- 
minus hujus classis animalia quae perierunt, cognoscamus, id obstat, quod rarissime inveniuntur. Qui vero 
summo studio ac industria indagat et fortuna adjuvatur, ut ei contingat, ut lapides illas diu desideratas in- 
veniat, hoc praemium privati studii atque laboris in privatam collectionem jure abdi censet; quo fit, ut mino- 
rem scientiae utilitatem afferant. Si tandem eo proveneris ut ipse inveneris crustacea fossilia et ab aliis 
inventa perscrutare liceat, quum ad collocanda in disciplina animalia aggrederis, nova tibi occurrit ea diffi- 
cultas, quod fossilia crustacea plerumque non inveniuntur, nisi valde laesa. Quae res impedimenta objicit 
eo majora, quo majorem vim et auctoritatem ad collocanda animalia subtiliores illae membrorum partes 
habent, quas deletas esse doles. Quae quum ita sint, — dico inventionem esse raram, ipsamque irritam, 
inventa triste laesa neque idonea ad adjuvandum judicium in reconstruendis corporibus — timendum est, 
judicium et ingenium vane impendas in cognoscendas res, quae omnino cognosci non possunt, neve scien- 
tiam, quam adjuvare quidem vis, revera falsis conclusionibus perturbes. — Quibus e rebus apparet, quo 
modo factum sit, ut pauca tantum opera fossilem carcinologiam complectentia, qualia Desmaresti, Muensteri, 
H. de Meyeri, M'Coy edita sint, ut vel monographicae de geologicis aut geographicis regionibus disserta- 
tiones ad fossilium macrurorum erustaceorum cognitionem non multum contulerint, ut A. Rómeri, Reussi, 
Geinitzi, Dixoni, Kneri et aliorum; et ut in explicandis iis, quae excutiebantur magna saepe exsisteret discrepan- 
tia, quae copia tantum paullatim augescente tolli potuit et sublata est. Quum autem certum est, fore, ut 
dubiis evanescentibus materiaeque ubertate crescente, haec quoque palaeontologiae pars ita illustraretur, ut 
geognosia et zoologia ejus fructus carperet, nostris temporibus magnum studium esse coepit colligendae ma- 
teriae et disponendae. 
In Britania Bell de erustaceis tertiariis primus scripsit; in Gallia Etallon nuper patefecit, quantae 
fossilium erustaceorum copiae in saxis jurassicis Galliae conditae sunt; keuss libro optimis formis ornato 
brachyura decapoda omnium formationum tractavit; Milne Edwards peculiarem Thalassinorum deseriptio- 
nem edidit; de Germania meridionali et de Helvetia brevi tempore Oppel magnum opus emittet, quod ab- 
undantia insigne fore speramus, nota in Wurtemburgicis de historia naturali annalibus nuper publicata edocti, 
Ad quae splendidissima opera haec nostra inquisitio tenuissimus conatus accedit. Magna censurae 
indulgentia huic opusculo jam ea de caussa opus esse non ignoro, quod materiam tractat, quae, magna ex 
parte non integra, pauca tantum complectitur. Nam etiamsi nonnulla prae aliis bene conservata sunt, alia 
tamen valde sunt laesa atque corrupta. Neque ea edidissem misi hac spe perductus, fore, ut quae manea 
sunt, si in lucem ederentur, explerentur ac reficerentur. 
