1922. No. 6. NL'DIBRANXHFAU.NAEX I DR0BAKSUNDET. 



2. Skrapestasjonar i Drøbaksundet. 



Med Drobaksundet er i dette arbeidet meint den delen av Kristiania- 

 fjorden som ligg millom sore Skiphelleodden — Rydningen i sud og det 

 søre Haaøyneset — Halangtangodden i nord, dessutan heile HalangspoUen 

 og ein del av „\'esttjorden" til lina Kinnertangodden — Geitestranda (paa 

 Haaøya).' Daa eg tok til med arbeidet, skrapa eg flestalle stader i dette 

 umraadet, men seinare valde eg meg ut 9 faste stasjonar som svnte seg 

 serleg rike paa nudibranchiar; ender og daa har det so vore teke stikk- 

 prøver andre stader i umraadet, men sjeldan med noko forvitneleg resultat. 



Stasjonane er avmerkte med nummer paa kartet, og pilene syner den 

 leida som ein jamnast plar skrape i. 



Drøbaksgrunnen (st. i.) har vore den artsrikaste lokaliteten. Botnen 

 er dekt av død Lophohelia, ofte overgrodd med raudalgar og Tiibiilaria larynx. 



St. 5 i HalangspoUen er ein av dei mest sermerkte av stasjonane. 

 Grunnen er dekt av ei tett eng av Zostcra marina, som SN'nest \-era ein 

 uneleg gyteplass for fleire nudibranchartar. I gytetida er dei aa finne i mengd 

 paa zosteraen, men utanfor denne tida er dei heilt burte. 



I Klosund (st. 2.) og langs med stranda fraa Biologens 

 molo til Drøbaks badehus (st. 4.) er grunnen dekt av brunalgar, og 

 serleg Klosund har vore ein individrik lokalitet. 



I Ski phelleb ukt a (st. 3. 1 og Husvika (st. 7.) finn ein rikeleg av 

 raudalgar, men med umsyn til rikdom paa nudibranchiar er det stor skil- 

 nad paa dei tvo stasjonane: Skiphellebukta er ein overlag rik lokalitet, 

 Husvika vonom fatigare. 



St. 6 i HalangspoUen, Størs kj er (st. 9) og Je teen ved Smaa- 

 skjer (st. 81 har vore dei fatigaste lokalitetane. Paa dei tvo fsTSte stasjonane 

 finn ein lite vegetasjon, men paa Jetéen rikeleg av Zostera. Det kann hende 

 at straumen over Jetéen er for strid for dei aeolididar som elles plar leve 

 paa Zostera. 



3. Innsamling og konservering. Arbeidsmaatar. 



Xudibranchiane maa ein som regel søkje etter paa grunt vatn, der dei 

 oftast er aa finne paa algar og hydroidar. Den viktigaste reidskapen til aa 

 faa tak i dei med, er ei vanleg botnskrape; der det er grunt nok, t. d. i 

 HalangspoUen (st. 5) og paa Jetéen, kann ein ogso bruke ei rive til aa ta 

 upp Zostera og algar med. 



Mange av nudibranchiane er so smaa og ofte so like underlaget i farge, 

 at dei er vande aa faa auga paa; dessutan sit dei ofte burtgoymde inne 1 



Sjaa kartet ; dette gaar ikkje füllt so langt sud som til sore Skiphelleodden. 



