i6 I'M I. i.ovM.Nc;. M.-N. Kl. 



villa). Dei cr aldri forsyntc med skcider som dci kann dra scg inn i, 

 Overflata kann vera glatt, rukket, ringet eller perfoliert. 



I>ak iliiiioplioiaiK' kann ein mhnI alllid sjaa augo som tvo svarte 

 pi'ikkai". 



I\ ygg o g sider gaar jamt over i kvarandre. Langsmed sidene av ryg- 

 gen sit dei branchiale vedhenga, pa pil lane, som kann vera gruppert paa 

 Niiiis \is og ha yniis form. Dei er normalt aldri greinete.' Hjaa sume 

 sit dei i nieir eller minder tydelege grupper {Fovoriiius}, hjaa andre i 

 tette rekkjer iAcolidia), sjeldan i ei einaste lengderekkje paa kvar side 

 (unge Galviiia). Lengda paa ]iaj)illane skifter m\-kje fraa art til art, men 

 jamvel ogso fraa indi\id til individ a\- same arten. Sers lange papillär 

 har t. d. unge individ a\' Facclina dniiiunoiidi, sers stutte har Coryphclla 

 verrucosa. Papillane paa eit og same dyret er ikkje alle like lange; dei 

 inste er eldst og dilbr oftast lengst, dei fremste oftast lengre enn dei 

 attarste. Forma kann vera sylindrisk eller noko flattrykt; hjaa sume artar 

 finn ein papillär som er meir eller minder uppblaasne i den distale enden 

 so dei vert klubbeforma (Galvina). Dei faar let etter levergreinene som 

 fyller dei. 



Paa hogre sida upp under ryggpapillane nær midten av dyret \il ein 

 finne ein stutt analpapill og framanlbr den ein gen i talpa p i 1 1. 



Foten strekkjer seg fraa hovudet til den attarste enden av dyret. 

 Han er som regel so breid som eller smalare enn ryggen. Attover smal- 

 nar han av til eit stuttare eller lengre haleparti. Den fremste delen av 

 foten er alltid utforma paa ein serskilt maate. Hjaa flestalle er han noko 

 utvida, hjaa sume {Aiiiplioriiia) med avrunda lappar, hjaa andre med ut- 

 dregne hyrno {Coryplwlla), hjaa atter andre kann desse hyrno vera so 

 langt og kvast utdregne at dei liknar tentaklar [Faccliiia, Favoriiuis). Den 

 fremste enden av foten er serleg rik paa slimkjertlar. 



b. Indre b\-gning. 



Tdnnkatialcii I fig. il. 



Gjenom den ytre munnspalta kjem ein inn i eit munnroyr (m. r. ) 

 som baktil vert stengt av ei muskuløs lippeskive med ei vertikal spalte i 

 midten (den indre munnspalte, hg. 2). Denne lippeskiva, som utanpaa er 

 klædd med eit chitinøst kutikularlag, høyrer svelghovudet (sv.) til. 

 Dette er som regel sers vel iitvikla hjaa aeolididane og paa kvar side av 

 tungemassen finn ein kraftige m an di bl ar eller kjakar (m. d.l av cliitin 

 (conchiolin?). A'Iandiblane (fig. 65) er meir eller minder trikanta i umriss og 

 skeidforma. Framtil er dei feste saman ved ei serskild laasgreide. Under 

 laasen spring det fram ein process (Processus niasticatoriiis) paa kvar 



' Som abnormitet har eg set ein papill av CorypluUa nifibiaiichialis som var gafFeldelt i 

 toppen. Det saag elles ut som tvo samanvaksne papillär. 



