t 



1922. No. 6. MDIBRANCHFAL'NAEN I DRt)HAKSLXI)ET. I 7 



mandibel. Frocessane er feste saman i endane og lagar soleis ei spalte 

 milloin seg. Rendene i denne spalta kann \era glatte (Aeolidia, Acolidiella) 

 eller forsynte med nieir eller minder sterkt utvikla taggar eller dentiklar 

 [Aiiiphoriiia, Faceliiia); dessutan kann det hjaa sume artar finnast fleire 

 rekkjer med tenner innantbr randa {Favoriuiis, CorypJicUa). Paa undersida 

 av svelghovudet ligg rendene av mandiblane nærmare, baktil jam\-el heilt 



inntil kvarandre; paa oversida sprikjer 

 Î- "i"" dei meir. 



I samband med svelgho\udet fmn 



t^k ÅLX-"^ ^'^'^ ^^^ innvikla system av muskiir 



' .'■' i— qi.pt Ved hjelp av desse kann dyret skyte 



svelghovudet fram og gripe etter ei 

 CQ ,4J , ' \ g' ® 



,' v^ i fened med mandiblane. Processus 



ig — -■-. ^ ■ .... 



tnasticatorii kjem daa til s\'nes i den 



indre munnspalta. 



k Riuhila ' hovrci- til den rhachiglosse 



tvpen med 3 (triseriat, i'ormel i-i-i) 



A;. 



^ '^\ [s 



Fig. I. Acolidiella glaiica. Fig. 2. Aeolidia papulosa. 



Tarmkanal. Forklaaring i teksten. Svelghovud set fraa sida. X 12. 



ms = indre munnspalte, Is = lippeskive. 



eller i (uniseriat, formel o.i.o) rekkje med tenner. I den uniseriate radula 

 er det sidetennene som er redusert burt. Talet paa tenner i kvar rekkje 

 kann skifte fraa nokre faa (i6 hjaa Faccliiia dniuiniondi) til upp imot loo 

 lumlag 80 hjaa Aniplioriiia aiii-aiitiaca). 



Hjaa Aeolididac kann ein hnne tvo typar av sputtkj ertlar. Glandulae 

 salivales (gi. si plar alitid vera vel utvikla og ligg baktil paa oversida av 

 oesophagus. Dei munnar bak paa svelghovudet. Glaudidae ptyaliitae {g\. pt.) 

 har ein enno funne berre hjaa nokre faae slekter, soleis Aeohdiella og 

 Galviua. Dei ligg framtil paa sidene eller undersida av svelghovudet og 

 munnar paa overgangen millom munnroyr og lippeskive ; difor vert dei 

 ofte kalla munnroyrskjerdar. 



Oesophagus (oe) er eit stutt, heller tjukt royr. 



Sjolve magesekken (m. s.) er liten og ligg umlag mediant over 

 den fremre delen av kynsapparatet. Baktil lengjer han seg ut til ein lang 

 blindsekk som tek imot kanalar fraa levergreinene i papillane og fører gallet 



' Sjaa paa figurane under dei einskilde artane. 

 Vid.-Selsk. Skrifter. I. .M.-N. Kl. 1022. No. 6. 



