i8 l'Ail. i.nvM.Nf,. M.-N. Kl. 



inn i magcsekkcn. Denne mageblindsckken eller ho v udgal 1 egangen 

 (11. g.) som han ogso vert kalla, ligg i midtlina langs med overflata av den 

 hei"in;iiV()(lilc kyriskjertelen. l'innili! i magen munnar det iit ein gallegang 

 fraa k\ai- side (I. g. I. 



Tarmen (t) gaar ut i ein ljc)ge til hfjgre fraa oversida av magesekken. 

 Analoj^ninga (a,) ligg som iyrr nemnt paa hogre sida umlag paa midten 

 av dyret. 



Karakteristisk for CladoJupatica og serleg for Aeolididae er den sterkt 

 greinete levra. W]^.^ Aeolididae er levra representert ved einskilde diver- 

 tiklar som heilt ut er inneslutta i ryggpapillane. Levergreinene i dei ymse 

 pa]:>illar munnar ut i stutte gallegangar som til slutt samlar seg i dei 

 nemnde tri store kanalane, tvo fraa sidene framtil og ein stor bakantil som 

 alle munnar ut i magesekken. 



Den morphologiske og fysiologiske tolkinga av dette merkelege organet 

 har vore sers ulik ned gjenom tidene, og har vore emne for ein beisk 

 strid millom granskarane. 



No meiner ein at levra ikkje berre har til uppgaave aa skilje ut 

 meltingsvæsker, men sjelv er med og meltar. Ein har nemleg ofte funne 

 matrestar i levergreinene, og hjaa Ainphoriua aitrantiaca har eg set korleis 

 mageinnhaldet strøymer ut og inn i papillär og gallegangar ved jamne 

 kontraksjonar av magesekken. 



Alt i 1843 uppdaga Alder & Haxcock ei pore i toppen av papillane, 

 og det syner seg at tarmkanalen hjaa Aeolididae opnar seg utetter ikkje 

 berre gjenom munn- og analopning, men dessutan gjenom porene i alle 

 papillane. Dette er eit einstaka anatomiskt foi-hold. 



Sidan dei andre organsystem har minder aa segje for systematikken, 

 er skildringa av dei ikkje medteken i dette arbeidet. 



4. Biologi. 



Aeolididane er som regel grasiose, vent farga, etter maaten livlege og 

 aktive dyr til nudibranchiar aa vera. Etter fraasegner fraa dei engelske 

 granskarane lever dei fleste aeolididar ved den engelske k3-sten i flod og 

 Ijørebeltet og er ofte aa finne under steinar og i bergskorter. Dette er 

 ikkje tilfellet i Kristianiafjorden. Her hnn ein størsteparten av aeolididane 

 paa algar og hydroidar i djupner fraa 2 til 15 meter; berre Aeolidia 

 papulosa er funnen krypande paa steinar i tjora. Dette heng kann hende 

 saman med at det i Kristianiafjorden ofte er mykje ferskt vatn i overflata 

 og at nudibranchiane som regel er svært vare for brigde i saltstyrken. 



Føde. Aeolididane maa ein rekne for rovdvr, sume heller griske. 

 Deira viktigaste fede er hydroidar. Dei grip fengda med mandiblane og 

 skrapar ho i seg med radula. Ofte kann ein sjaa dei ete kvarandre upp 

 innbyrdes. 



Forsvarsmiddel. I fargelikskapen med det underlaget dei lever 

 paa har aeolididane eit godt forsvarsmiddel. Men det mest effektive i so 



