1922. No. 6. MDIBRANCHFALNAEN I DRØBAKSL'NDET. 29 



Historikk. 



M. Sars \ar den fyrste som fann denne arten og skildra han under 

 namnet Eolidia verrucosa (Sars 1829, s. 9). Sars gir ogso ei teikning av 

 dyret levande med naturlege fargar. Fyrst i 1876 vart arten funnen att 

 av Friei.e (S: Hansen \ed Manger, og desse tbrfattarane er dei tyrste som 

 leverer teikning av radula og forer arten til rett slekt. G. O. Sars (1878 s. 

 320) trur fyrst han har funne C. verrucosa baade ved Finnmarkkysten og 

 i Kristianiafforden og gir ein diagnose og ei skildring og teikning av han. 

 Men under „Anmærkninger" fremst i same verket segjer han dette: „Den 

 pg. 320 under Benævnelsen Coryphella verrucosa M. Sars omtalte Aeolidie 

 er neppe identisk med min Faders Aeolis verrucosa; jeg maa efter noiere 

 Undersøkeiser holde den alene for en \'arietet av Coryphella rufihraiicliialis, 

 Johnst." Etter biletet hjaa G. O. Sars 1 1878 Tab. 28) aa dorne kann 

 det heller ikkje vera tvil um at han har mistydt Eolidia verrucosa M. Sars. 



Etter Odhxer' (1907, s. 86) skal arten vera funnen ved vestkysten av 

 Sverike i aara fraa 1890— 1902 i faa eksemplar, men elles ikkje utanfor 

 Skandinavia. C. verrucosa er soleis ei sjeldfengd form og har ei sers av- 

 grensa utbreidsle. Hjaa oss er han som nemnt tidlegare funnen ved Bergens- 

 kysten og no dessutan i Kristianialjorden. I aara 19 19 og 20 \-art det i alt 

 berre funne 5 eksemplar; hausten 1921 var han derimot likso vanleg som 

 C. rufibraiichialis, og vart funnen paa stasjonane i, 2 og 3. 



Som ein vil sjaa av skildringa, liknar denne arten sers mykje paa 

 C. rufihrarichialis, serleg med umsyn til svelghovudet og radula. Det kann 

 difor hende at C. verrucosa berre er ein varietet av C. rufibranchialis. 

 Dette spursmaalet er dryft negnare s. 31. 



Ytre karakterar. 



Kroppen er overlag smekker, umlag som paa Coryphella rufibran- 

 chialis. Han er breidast framme ved rhinophorane, smalnar derifraa jamt 

 av attover og lagar eit heller langt haleparti attanfor papillane. Kroppen 

 er høgast litt framanfor midten. 



Storleiken segjer Sars skal vera ^/4 tume; det største eksemplar som 

 er funne i Drobaksundet, var 22 mm. (Skiphelle i. okt. 1921), men det 

 er truleg at arten kann bli enno storre, for ingen av dei eg har funne, 

 har vore kynsmogne. 



Kroppsfargen er svakt gulvoren. Millom rhinophorane og noko attantor 

 dei ser ein ofte ein raudgul lét. Langsmed midtlina av halen gaar det ei 

 mjølkekvit stripe. 



Munntentaklane er heller lange og sabelforma attoverboygde. Paa 

 baksida a\- dei gaar det so lange dei er ei kvit stripe; dette synest vera 

 ein overlag konstant karakter hjaa individa i Kristianialjorden og er ogso 

 nemnt i Sars' skildrina'. 



' Sjaa „Mfrknad" i Fyrcordet. 



