30 PAUL LØYNING. M.-N. Kl. 



I\ Il i 11 o |) h o r a 11 c sit Ictt sainan of^ cr iinila^ janilangc med, ellcr 

 licllcr lilt iiiiiidic Clin tcnlaklanc. I U)\)\)(n cv dri paa baksida forsynte mod 

 ei kvit stripe. 



I^ak rhiiu)])horane .ser ein au go som tvo svarte prikkar. 



l'a pil lane er det mest sermerkte ved denne arten. Del ser ut til aa 

 (lekkjc heile ryggen, men, som Sars (1829, s. io| segjer: „Naar man 

 boiei- dem fra hverandre, seer man, at de egendig sidde paa Ryggens 

 Sider." 1 )( i er stutte og tjukke og staar loddrett tett saman. Forma er 

 jamnast nokoliindc sylindrisk, men dei vert ofte samandregne so dei faar 

 klubbeform. Kargen paa leverdivertiklane skifter fraa Ijost gult, til brunt; det 

 fyrste har vore det vanlegaste paa individa fraa Drøbaksundet; derimot har 

 truleg alle Sars' indi\id ha\t brune papillär, sidan han tek denne karakteren 

 med i diagnosen. I toppen av papillane finn ein alltid ein breid, kvit ring, 

 medan sjolve apex er gulkvit, og ser ut som ein myrk prikk i alt det kvite 

 ikring. Sars (1829, s. i i) segjer um papillane: „GJellerne ere rustbrune og 

 i den overste Ende h\ide med en brun Prik midt paa Yderenden, samt 

 omgivne af en tynd hvidagtig gjennemsigtig Hud." 



Foten er sers smal. Dei fremre fothyrno er kann hende litt mindre 

 utdregne enn hjaa typiske eksemplar av CoryphcUa ntfihrancliialis. Paa alle 

 individ fraa Drøbaksundet har foten vore meir ut\ida framtil enn biletet 

 hjaa Sars (1829, Tab. 2, fig. i) syner. 



Indre karakterar. 



Det er ikkje raad aa finne nokon skilnad paa svelghovud, mandiblar 

 og radula hjaa CorypJicUa verrucosa og C. nifibraiicliinlis fraa Drøbak- 

 sundet, og eg kann difor for den fyrste artens vedkomande vise til figurane 

 av dei nemnde organdelar hjaa den andre. 



M. S.ARS har ikkje undersekt dei indre organa hjaa C. verrucosa, og 

 i sin diagnose nemner han difor heller ingen ting um radula. Friele & 

 Hansen (1876, Tab. II, fig. VII og VIII) har derimot teikningar av tennenè 

 og randa av proc. masticatorius; men det er inkje i vegen for at tennene 

 likso vel kann høyre C. rufibranchialis til. I sin vegvisar til artane i slekta 

 CoryphcUa segjer Odhner (1907, s. 32) um C. verrucosa: „Lam. med.' of 

 the radula with 5 denticles on each side, lam. lat." with 6 ones." — — 



Skilnaden millom dei tvo CoryphcUa- artar er etter Odhner den at 

 sidetennene hjaa C. verrucosa har 6 taggar, hjaa C. rufibraucJnaUs 12 — 14. 

 Men som fyrr nemnt plar individa av den siste arten i Kristianiatjorden ha 

 færre enn 12 taggar paa sidetennene, og mange har havt like ned i 6; sam- 

 stundes har C. verrucosa fraa same lokaliteten havt tleire enn 6 taggar. 



Etter dette maa ein difor hevde at i D r o b a k s u n d e t s fauna er 

 det ingen skilnad i radula paa C. ruJihrauchiaUs Johnst. og C. 

 verrucosa Sars. 



' Lam. med. \'il segje midttanna. 

 2 Lam. lat. vil segje sidetennene. 



