1922. No. 6. NUDIBRANCHFArXAEX I DR0BAKSUNDET. 3 1 



Biologi. 



C verrucosa finn ein som rtgel i lag med C. nifihraiicliialis paa algar 

 og hydroidar. Det er eit overlag livleg og muskelsterkt dyr, rovgriskt 

 og seigliva. 



Diverre har eg aldri raaka paa k\nsmogne individ av denne arten og 

 heller ikkje set eggsnorene av han. Som nemnt vart det i aara 1919 og- 

 20 berre funne 5 individ, medan det i haust (1921) var rikeleg av dei. 

 Det er truleg at C. verrucosa gyter um \aaren liksom dei fleste andre, og 

 at ein ditbr til næste vaar (1922I vil kunne finne eggsnorene. 



j 



Dryfting av forholdet millom Coryphella verrucosa og 

 Coryphella rufibranchialis. 



I sin mest typiske skapnad er C. verrucosa ved sine papillär ein so 

 sermerkt aeolidide, at ein paa basis a\' dei ytre karakterar aaleine ikkje fell 

 paa aa tvile paa at ein har med ein god art aa gjera. Og naar ein har 

 eit so vidt godt bilete av dyret som det M. Sars har gitt, skulde heller 

 ikkje artstiltøringa vera so vanskeleg, aa segje dersom ein har eit typisk 

 eksemplar lyre seg. Sars' diagnose lyder slik: „Eolidia Verrucosa corpore 

 oblongo, supra branchiis numerosis, erectis, cylindricis, obtusis, ferrugineis 

 apicibus albis, tentaculis 4." Eg kann soleis ikkje vera i tvil um at den 

 arten fraa Drobaksundet som eg har ført til C. verrucosa er identisk med 

 Eolidia verrucosa Sars, jamvel um mine eksemplar jamnast har havt Ijosare 

 papillär enn Sars'. 



So sermerkt C. verrucosa enn er med um syn til pa pill ane, 

 er det 1 i k e v e 1 g i" u n n ti! a a t \' i 1 e paa um han i r o y n d a er ein 

 god art, eller um han ikkje heller berre er ein varietet av 

 C. rufil>raucliialis. 



Som fyrr nemnt er det ikkje raad aa finne nokon nemnande skilnad 

 i radula millom dei tvo Coryplicllar det her gjeld, og berre det er ein 

 bisneleg ting. Men viktigare er det at ein hausten 1921, daa C. verrucosa 

 var aa finne i rikeleg mengd, kunde raake paa heller mange overgangs- 

 former med umsyn til papillane millom dei typiske eksemplar av C. verru- 

 cosa og C. rufibranchialis. Ein kunde soleis sjaa individ med lengre 

 og tunnare papillär, eller med papillär som stod grisnare enn paa dei 

 typiske eksemplar, eller med nedliggjande papillär, eller med ein smalare 

 kvit ring i toppen av papillane. Fleire av desse avvik fraa den typiske 

 forma kunde ein finne samstundes hjaa eit og same individ, og naar alle 

 dei nemnde avvik finst samstundes, har ein i roynda ein heller typisk 

 C. rufibranchialis. Det var soleis ofte vandt aa avgjera um ein hadde fyre 

 seg ein C. verrucosa eller ein C. rufibranchialis. 



Dei typiske eksemplar av C. ve/rucosa har alltid ei kvit stripe langs- 

 med heile tentaklane, medan C. rufibranchialis plar ha ei kvit stripe berre 



