1922. No. 6. NUDIBRAN'CHFAUNAEN I DR0BAKSUXDET. 33 



Historikk. 



Coryphella lineata er fx'rst funnen av LovÉx (1846, s. 8) ved Bohuslän- 

 kysten. Loven ga denne diagnosen paa arten under namnet Acolis lincata n: 

 „Gracilis, albida, vibraculis concoloribus, mediocribus, branchiis in series 

 utrinque novem digestis, coccineis, lineis cujusvis tribus longitudinalibus, 

 linea utrinque laterali, tertia dorsali media in cirris veli excurrente, et stria 

 vibraculorum postica niveis; solea brevilunata. 10 mm. Boh." 



Seinare har Alder & Hancock funne arten ved vestkysten av England, 

 og skildra han fyrst under namnet Eolis lincata (1851 Part V), sidan under 

 namnet CorypJiella lineata (1855 Part \'II, s. 49) og er dei fyrste som har 

 ført arten til rett slekt. 



G. O. Sars (1878, s. 364) er den fyrste som har funne Coryphella 

 lineata i vaar fauna, nemleg ved Lofoten; sidan er han funnen fleire stader 

 ved vestkysten. 



Av andre stader der denne arten er ettervist kann ein nemne: Mar- 

 seillebukta (Vayssière 1888, s. 74I, Medelhavet (Carl's 1889, s. 212) og 

 Island Odhxer 1907, s. 84I. 



Coryphella lineata lever soleis i det nordlege Atlanterhavet fraa Island 

 og Nord-Noreg til Medelhavet. Det er ei sjeldsynt form som ein ikkje plar 

 raake paa i større individtal. 



I Kristianiatjorden har ingen fyrr funne han, og her hoyrer han ogso 

 til dei sjeldnaste aeolididane; i alt er det soleis paa 3 aar berre funne 5 — 6 

 eksemplar, bytte paa stasjonane i, 2, 3 og 6. 



Ytre karakterar. 



Kroppen er smekker, men ikkje füllt so hog og smal som hjaa 

 C. rufibranchialis. Han smalnar jamt av bakover og endar i eit heller 

 stutt haleparti attanfor papillane. 



Det største eksemplaret som er funne i Drobaksundet, var 15 mm.; 

 andre skal ha funne 25 mm. lange individ (Odhxer 1907, s. 32). Loven 

 nemner 10 mm., Alder & Haxcock i turne. 



Kroppsfargen er svakt gulvoren eller vassklaar so dei indre organ 

 skin igjenom. Langs etter r3-ggen gaar det 3 karakteristiske mjolkekvite 

 striper, som arten har faatt namn etter. Den eine stripa fylgjer medianlina 

 fraa halespissen og frametter til hovudet; her kløyver ho seg i tvo greiner 

 som gaar ut i tentaklane. Dei tvo andre stripene gaar, ei paa kvar side, 

 langs med sidene av ryggen. 



M u n n t e n t a k 1 a n e er feste fremst paa sidene av hovudet, er heller 

 lange og noko tjukkare ved basis enn i den distale enden. Dei er leta 

 liksom kroppen og so lange dei er forsynte med den fyrr nemnde kvite 

 stripa paa baksida. 



Vid.-Selsk. Skrifter. L M.-X. Kl. 1922. No. 6. 3 



