34 



i'AL'L LØYNING. M.-X. Kl. 



K h i II o |) li o f ;i II c (I" iioko sliillarc ( nn Icntaklanc og feste cit stykke 

 (Vaa k\ai;m<li(. 1 )< i < i' lakc a\- foiiii nt^ dUc noko rukkete. Langsmed den 

 bakrc landa L;aar det ci iiijn|k<k\il .stri|n- som siimtid renn saman med 

 micltstripa paa ryggen. Kiles plar dei vera noko meir giilleta enn kroppen. 

 Eit stykke bak rliinoj)horane skin au go igjenom. 



Fapillane sit som regel i 4 huntar paa kvar side;' dei fleste gran- 

 skarar segjer 45. Hti tvci attarsie biintane gaar mest i eitt, so det i 

 alt ser ut til aa vera 3 buntar. Kvar papill er heller lang og tunn. Far- 

 gen paa levergreinene er raud eller raudgul. Langsmed papillane plar det 

 gaa ei mjølkekvit stri[)e, men paa eitt eksemplar som vart funne paa sta- 

 sjon 3 26. aug. 1921 kunde ein sjaa 4 kvite striper paa dei fleste papil- 

 lär (PI. IL fig. 5 c). Dette har eg ikkje set nemnt i litteraturen nokon stad; 

 Ai.DEK & Hancock nemner 1 kvit stiipe jiaa framsida av papillane, likeins 

 Vayssière, men i Lovéns diagnose staar det ingen ting um dette. Stripa 

 (resp. stripene) plar munne i ein kvit ring nær toppen av papillane. 



Foten er smal; dei fremre fothyrno er langt utdregne, so dei ser 

 ut som tentaklar. 



'^-t^^,.i^ 'V^'^^^n.o..-^^ 



Fig. 10. C. lineala. Fig. 11. C. Unratn. 



Tvo tverrekkjer med tenner Tvo sidetenner or radula. X 625. 



or radula. X 130- 



Indre karakterar. 



Processus iiiasticatoriiis er ikkje stor, men som hjaa alle Coryphellar 

 forsynt med taggar i randa og fleire rader med taggar paa den indre ilata. 

 1 radula har det paa dei undersokte eksemplar fraa Drobaksundet vore 

 15— '16 tverrekkjer med tenner; Alder & Hancock (Part VII Supple- 

 mentary) nemner 14 rekkjer, Vayssière (1888, s. 75) 13 — 15. Etter alle 

 fraasegner aa dome kann talet svinge millom 13 og 20 liksom hjaa C. rufi- 

 branchialis. Radula hjaa desse tvo Coryphellar liknar elles ogso mykje paa 

 kvarandre, men dei einskilde tannplater er tydeleg breidare og i det heile 

 grovare hjaa C. liucata enn hjaa den andre; serleg gjeld dette sidetennene; 

 spissen paa desse er dessutan sterkt innetterbøygd hjaa C. liucata, men 

 rett eller boygd utetter hjaa C. rufibrauchialis. Paa desse karakterane 

 kann ein soleis skilje dei aat. 



Midttanna (fig. 10) i kvar rekkje er forsynt med 7 — 10 taggar paa 

 kvar side av ein midttagg. Dette er fleire enn dei fleste granskarar har 

 funne; Odhner (1907, s. 32) segjer soleis 5 — 7, \\a.yssière (1888, s. 75) 

 7 — 9. Sidetennene (fig. 11) har derimot paa mine eksemplar havt færre 



• Det eksemplaret som er teikna paa PI. II. var noko defekt med umsyn til papillane. 



