38 FAUL LØVMNO. M.-X. Kl. 



leg i sine rorslcr, iikii ikkjc seigliva; clet Icvde solcis ikkjo mcir cnn eit 

 par døgcr i friskt vatn. 



Fraasegncr nm torplanlningsbiologicn finn ein ikkjc i litteraturen. 



5. Coryphella pelhicida (Aldf.r & Hancock) Gkay. 



PI. II. 



1846. Eo/is pelhicida, Alder & Hancock, Part III. 

 1850. Coryphella pelhicida, Gray, s. 109. 



1854. Acolis pelhicida, Asbjørnsen, s. 32. 



1855. Coryphella pelhicida, Alder <& Hancock, Part VII, s. 49. 

 i860. Eohs pelhicida, M. Sars, s. 189. 



1878. Coryphella pelhicida, G. O. Sars, s. 364. 



1889. — — Carus, s. 212. 



1901. — — Friele & Grieg, s. 119. 



1907. — — Odhner, s. 31 og 83. 



Diagnose. 



Kroppen smekker, sers vassklaar. 



Papillär i grupper, lange og tunne, som regel sterkt raude med 

 skinande kvite toppar. Dei fremre fothyrno tantakelforma. 



R adula triseriat, lang, som regel over 30 tverrekkjer med tenner. 



M i d 1 1 a n n a i radula med ein kraftig midttagg og mindre taggar paa 

 kvar side av denne. Sidetennene glatte, heller breide ved basis og langt 

 og smalt tilspissa mot den fri enden. 



Historikk. 



Coryphella pelhicida er fyrste gong funnen paa nordaustkysten av Eng- 

 land av Alder & Hancock og teikna og skildra av desse granskarane i 

 deira „Monograph", Part III (1846 1 under namnet Eolis pelhicida. Dei 

 ga denne diagnosen paa arten paa grunnlag av eitt eksemplar: „E. gracilis, 

 alba, pellucida: branchiis linearibus, roseis, apicibus albis, in fasciculis 5 — 6 

 digestis: tentaculis dorsalibus elongatis, leviter corrugatis: angulis anteriori- 

 bus pedis valde productis." 



Stutt tid etter (1849) fann P. Chr. Asbjørnsen arten i Ostsund og i 

 1852 ved Bollærerne i Kristianiatjorden, og gir i si avhandling fraa 1854 

 ei stutt skildring av han under namnet Aeolis pelhicida. I 1850 tok Grav 

 arten med som ein av typane for den nye slekta Coryphella. 



Seinare er Coryphella pelhicida funnen att i Kristianialjorden av M. 

 Sars (1870) og W. C. Brøgger (1872) som baae framleides brukar slekts- 

 namnet Eolis, og ved vaar vestky.st av G. O. Sars (1878). 



Elles har Carus (i 889 1 funne arten i Medelhavet. 



