1922. No. 6. XUDIBRANCHFAUXAEX I DRØBAKSUXDET. 4I 



Biologi. 



Corvpliclhi pcUucida finn ein som regel paa Dclcsscria saugninca. Det 

 er eit overlag illtolugt dyr som er meir eller minder defekt naar ein faar 

 det upp or skrapematerialet. Dersom det lukkast aa berge det uskadt upp 

 i eit akvarium med friskt vatn, kann det leve der i lang tid, og er daa 

 heller livleg og aktivt. 



Det finst inga fraasegner um Ibrplantningsbiologien for denne arten, og 

 s;ølv har eg aldri raaka paa kynsmogne individ. G3'tetida og eggsnorforma 

 er soleis enno ukjend. 



Gen. 2. Gdh'ina Alder & Haxcock. 



1846. Aro/is (pars), LovÉx, s. 7. 



1846. Eo/is — Alder & Haxcock, Part III. 



1855. Galviua, Alder «S: Haxcock, Part MI, App. XXII. 



:6. 



Diagnose. 



Papillane er meir eller minder uppblaasne. Dei fremre fothyrno er 

 avrunda. Munntentaklane mindre enn rhinophorane. 



Processus masticatorius er forsynt med ei rad grove, ujamne taggar 

 i randa. Radula triseriat, heller lang. Midttanna tagget, sidetennene breide 

 utan taggar, men med ein dolkforma brodd. 



Slekta Galviua vart sett upp av Alder & Haxcock 1 1855, Part VII, 

 Appendix XXII I og skulde samle i seg alle dei aeolididar som hadde avrunda 

 fothyrno, uppblaasne papillär og glatte sidetenner i radula. Som 4. karakter 

 la Alder & Haxcock til at eggsnora skulde vera bekarforma („cupformed"); 

 men denne karakteren er seinare skoten ut or diagnosen, sidan Galvina 

 cxigua har klumpforma rogn. 



Denne slekta valdar systematikarane ein del bry, med di dei ytre 

 karakterane er so variable og lite distinkte, og radula samstundes so lik 

 hjaa fleire artar. Det er truleg at mange av desse ved negnare gransking 

 ikkje kann hevde seg som sjelvstendige artar, men syner seg aa vera berre 

 varietetar. Dette meiner soleis Eliot (19 10, s. 169 1 er tilfellet med G. far- 

 raui og G. aDictlivstiiia som han trur er \arietetar av G. tricolor. 



