48 I'AUL LØYNING. M.-N. Kl. 



1853. 'J'cri^iprs Ituiiiuhilus, M. Saks, s. 380. 



1855. (ialviiia cxii^iia, Ai.dkk (.V Hancock, Part \'II, s. 52 o^, App. XXII. 



1858. Eolis laciiiulala, M. Saks, .s. 50. 



1865. Aeolis cxigiia, Meyek ik Møiiius, .s. 35. 



1878. Galvina cxigiia, G. O. Saks, Tab. XVI, fig. 6. 



1887. — — Ai:kivii.lius, s. 373.. 



1901. — - — I-'kikle & Grieg, s. 119. 



1907. — — Odhner, s. 31. 



Diagnose. 



Kroppsfargen er flekket med gult, brunt eller grønt, sumtid ogso 

 med raudt. Tentaklar og rhinophorar med i eller 2 gulbrune ringar. 

 Papillane sit i 1,2 ellei- 3 rekkjer paa baae sider; dei er klubbeforma 

 uppblaasne og flekket paa same maaten som kroppen, sumtid med eit par 

 myrke band. 



Historikk. 



Galviiia exigna er truleg fyrst funnen av Loven 1846, men skildra 

 av han (s. 7) under namnet Tcrgipcs laciuiilatits Gmelix. — I 1775 fann 

 Forskaal ein nudibranch som han skildra under namnet Litiiax tcrgipcs 

 („Descriptiones Animalium", s. 99), og som seinare av Gmelin (Linnéi 

 Systema Naturae 1783) vart kalla Doris laciinilata ; denne tok Cuvier (1817) 

 som type paa ei ny slekt som han kalla Tcrgipcs. Um Lovéns Tcrgipcs 

 lacinulatits verkeleg er identisk med Doris laciinilata Gmelin er ikkje lett 

 aa avgjera, sidan Gmelins og Forskaals skildring er so daarleg. Alder 

 & Hancock trur det ikkje, men meiner at Lovén har havt fyre seg ein ny 

 art som dei seinare (1848) har funne og skildra under namnet Eolis 

 cxigiia, og dette namnet lyt daa arten bera. 



Etter LovÉN er det andre som har brukt det urette namnet Tcrgipcs 

 lacinulatits paa Galvina cxigua, soleis M. Sars som fyrst fann arten hjaa 

 oss ved Finnmarkkysten (1850), seinare (1853) i Adriathavet. I 1855 

 forde Alder & Hancock Eolis cxigita inn i åitn nye slekta Galvina, og 

 dette slektsnamnet er sidan brukt av dei fleste forfattarar. 



Det syner seg at arten er heller vidspreidd i det nordlege Atlanter- 

 havet. Han er soleis funnen fraa Kvitehavet til Medelhavet paa den aust- 

 lege halvkula, og dessutan ved austkysten av Nordamerika (X'ekrill 

 1882, s. 553). 



I Kristianiafjorden er ikkje Galvina cxigiia funnen tidlegare, men var 

 i 1920 og 1 92 1 ein av dei vanlegaste aeolididane. I Drobaksundet er han 

 funnen paa stasjonane i, 2, 3 og 4. 



Ytre karakterar. 

 Etter Alder & Hancock vert denne arten berre ^/lO tume lang, etter 

 Meyer & Møbius upptil 21 mm. Det storste eksemplaret som er funne i 

 Drobaksundet var 12 mm. (9. oktober 1920). Storleiken paa dei kyns- 



