1922. No. 6. NLDIBRAXCHFALXAEN 1 DRØBAKSUNDET. 4g 



mogne individ synest skifte mykje hjaa denne arten. (Sjaa Meyer ^: Mobius 

 1865, s. 36). 



Kroppsforma er medels breidt langstrekt og hogast framme ved 

 rhinophorane. 



Kroppsfargen er gulvoren, med flekker eller prikkar av gult, brunt 

 eller gropt ; den grone leten er den sjeldnaste. Flekkene kann skifte mvkje 

 i storleik og mengd ; sumtid kann ein sjaa ei tjukk brun eller gren stripe 

 langsmed sidene av dyret millom papillane (sjaa Alder & Hanxock). Serleg 

 hjaa unge individ er tlekkene sterkare raude (sjaa Meyer & Mobius); dessutan 

 finn ein som regel i alle aldrar svarte og opake kvite prikkar spreidde 

 innimillom dei gule eller brune flekkene. 



Hovudet er heller breidt. 



M u n n ten takl ane er stutte og sylindriske av form; dei er feste paa 

 sidene av hovudet, men eit stykke innpaa og peikar som regel rett ut til 

 sidene, stundom nedetter. 



Rhinophorane er mykje lengre enn tentaklane. Dei er feste eit 

 stykke fraa kvarandre paa hovudet. 



Baade tentaklar og rhinophorar er forsynte med ein eller tvo brune 

 ringar; naar det berre er ein ring til stades, synest det vera den nedste 

 som er burte. 



Papillane sit i 5 — 6 rekkjer paa baae sider; hjaa unge individ finn 

 ein berre i lengderekkje paa kvar side med 5 — 6 papillär i kvar; ein legg 

 clessutan merke til at berre det fremste paret av papillane sit beint imot 

 kvarandre, medan alle dei andre sit alternerande. Hjaa eldre individ kjem 

 det fleire papillär utanum dei fyrste, so det vert upptil 3 i dei fremste 

 t\errekkjene. Berre Meyer & Mobius har funne 4, men ein har grunn til aa 

 feste seg mykje ved deira fraasegn, for dei har halde Galviiia exigtia gaa- 

 ande i mange maanader i akvarium og set dei vekse til. 



Papillane er alitid meir eller minder uppblaasne, jamvel ot^te paa tvo 

 stader, med di det nær toppen er ei sterkare innsnoring.' Dei er flekkete 

 paa same maaten som kroppen ; paa sume eksemplar kann ein sjaa eit par 

 myrke ringar i den nedste delen, soleis som Alder & Hanxock nemner. 

 Meir konstant er ein Ijos eller kvit ring nær toppen og ovanfor denne ein 

 raud ring; sjolve toppen plar vera vassklaar. 



F o ten er smal og strekkjer seg berre eit lite stykke attanfor papillane. 

 Framtil er hyrno avrunda. 



Indre karakterar. 



Med umsyn til svelghovud og radula kann eg füllt ut vise til det som 

 er sagt um G. picta. 



' Det same nemner I riele 6«: Hansen 1876, s. -j-j. 

 Vid.-Selsk. Skrifter. I. M.-N. Kl. 1022. No. 6. 



