1922. No. 6. NUDIBRANCHFAL-NAEX I DRØBAKSUNDET. 53 



annulis 20 — 30: tentaculis labialibus longis: angulis anterioribus pedis valde 

 productis, acuminatis." 



I 1855 (Part MI, s. 49 1 tek dei Eolis Driinimondi med i gruppa Fla- 

 bcUina Cuvier, slik som Gray alt hadde gjort i 1850 (s. 108). 



Daa Alder & Hanxock sette upp si nye slekt FacvUiia (Part \'ll, App. 

 XXII) brukte dei Eolis coronata Forbes som type, men meinte txillaust at Eolis 

 Drumniondi ogso skulde vera med. Det er likevel Bergh som (1864, s. 72) 

 fyrst greidt fører denne arten til slekta Faccliiia, og har som ein vil sjaa 

 av litteraturlista gong paa gong undersøkt arten. 



Faceliiia dntDuiioudi hoyrer til dei vanlegaste aeolididane. I 6o-aara 

 vart han funnen i Kielerbukta (Meyer & MoBius 1865) og dei danske larvatn, 

 hjaa oss paa vestkysten i 70-aara (G. O. Sars i 878 1. I 1889 

 melder Carus at arten er funnen i Medelhavet. Han synest ri 



soleis vera ei form som held til i det nordlege medelsvarme beltet. '^- 



I Kristianiafjorden er arten merkeleg nok ikkje funnen tid- '^ 



legare', enno han i dei tri aara fraa 1919 — 1921 har vore ein ^^ 



av dei alier vanlegaste aeolididane. Han er funnen paa alle ' ( 



stasjonane so nær som st. 8 og 9, og som regel i stort indi- ^ \ 



vidtal. I serleg store mengder og i kjempestore eksemplar 

 var han aa finne gy tande paa Zosteraen langs med heile aust- 

 stranda i Halangspollen sumaren 1921. 



Ytre karakterar. pj 



Faccliiia dniniinoiidi er ein av dei største aeolididane. 1 



24- 



t . druniiiiondi. 

 Rhinophor av 



Drobaksundet synest arten aa naa ein sjeldsynt storleik, nem- eits-mm.lans^t 

 leg upptil 40 mm. (Halangspollen august 1921); den største individ. 

 lengda ein elles finn nemnt i litteraturen er 3 5 mm. 



Kroppen er heller breid og smalnar baktil braatt av til eit haleparti 

 som paa sume eksemplar er stutt, men paa andre kann vera heller langt 

 og smalt og strekkje seg eit godt stykke attanfor papillane. 



Kroppsfargen er likso ofte svakt gulvoren som transparent kvit, 

 og hovudet og serleg partiet av ryggen like bak rhinophorane er som regel 

 raudleta og det ofte heller sterkt. Denne siste karakteren er jamt nemnt 

 i litteraturen. I midtlina paa oversida av halen plar det vera ei mjolke- 

 kvit stripe. 



M u n n t e n t a k 1 a n e er sers lange og vent attoverbøygde. Dei er 

 tjukkare ved basis og spitar av mot endane og minner um ei svipe paa 

 skap. Fargen er raudvoren liksom hovudet med ei kvit stripe i toppen. 



Rhinophorane er stuttare enn tentaklane og feste tett ved kvar- 

 andre. Dei plar vera sterkare gul- eller raudfarga enn tentaklane og sjølve 

 kroppen. Hjaa store vaksne individ er rhinophorane perfolierte (fig. 24). 

 Dette er etter Alder & Hancock ein av dei viktigaste karakterane som 



' Sjaa „Mcrknad" i Fvreordct. 



