54 



i'.\i:i, i.fnM.Nf. 



M.-N. Kl. 



.sciiiKikji T sl(l<la /■'(inlin/i, oj^ dcrnicd oj,^so dciin<; arten. Men gong etter 

 j^diir. In, II (in i litl( ialiii<-n fraasegner um at blada paa rhinophorane er 

 utydclcgc ' ; av cksciiiplara fiaa I )i<)l)aksiind( t er det berre dei største som 

 har havt tydelege skiveforma ringar, iiu n aldri so mange som 20 — 30 og 

 berre i den ovre delen; dei yngre og mindre individ har berre havt avrunda 

 ringar, og janivel desse er ofte utydelege. Det har difor vorte naudsynt 



Fig. 25. F. dniiiiinoiiili. 



Mandiblar og radula set fraa oversida. 



Framtil ser ein chitinkragen av lipp.\skiva 



sitjande |)aa mandiblane. x 38. 



Fig. 26. F. druntniöndi. 



Mandiblar m;d chitinkrage og radula 

 set t'raa sida, x 38. 



/^ 



^^r^AAfvW^n/v^/}y^y^_.^^^ 



Fig. 27. F. (iiuiiimoiidi. 

 Stykke av proc. mast. mykje aiika, 



X 



^ 



itiimiDiiili 



Fig. 28. F. dt 

 Ei tannplate or radula set fraa oversida. 

 X 266. 



Fig. 29. F. d)'iiiiniioiidi. 



2 tannplater or radula set fraa sida. 



X 266. 



aa brigde diagnosen baade for slekt og art i samsvar med dei nemnde 

 variasjonar med umsyn til rhinophorane. 



Papillane sit i 5 — 7 grupper langsmed sidene av kroppen; den 

 fremste gruppa er tydelegast og störst. Talet paa papillane kann skifte; av 

 tvo jamstore individ hadde soleis det eine 64, det andre 42 papillär, og 

 det er difor nyttelaust aa fore upp dette som artskarakter, slik som fleire 

 granskarar gjer. 



' Sjaa t. d. Meyer & Mobius 1865, s. 28, og Collin 1884, s. 53. 



