56 i'Aui. i.øYNiNf;. M.-N. Kl. 



Stein paa botiujii oi; likclcj^^ med Zoslcra. I)ci Heste la egg, sume paa 

 glasveggene i akvariet, men mesteparten paa Zosterablada; ingen la cgg 

 under steinane paa botnen, slik som Aldkr & Hanxock segjer del plar 

 gjera. Alle eggsnorene som ein fann samstundes med dyra paa Zosteraen 

 i Ilalangspollen, tyder likeins paa at arten hjaa oss ogso i fri tilstand 

 søkjer ujjp fraa botnen for aa gyte. 



Sjolve eggleggjinga kunde ein studere grundig under mange ulike til- 

 høve, og resultata er nemnt i avsnittet „Aalment um nudibranchiane". 



Eggsnorene (fig. 30 og 31) er ti'aadforma og paa eit flatt underlag 

 vert dei lagde i spiralform med upptil 6 vindingar. Alder & Hanxock 

 nemner herre 3 — 4 vindingar, og dette var ogso det vanlegaste for indi- 

 vida i Drøbaksundet. Denne individuelle skilnaden med umsyn til stor- 

 leiken paa eggsnorene kann grunne seg paa skilnad i storleiken paa dyra, 

 men ogso paa at dyra ikkje alltid gyter seg ferdig med ein gong, men legg 

 Ggg fleire vender; dette har ogso Vayssière (1888, s. 7) merka seg. 



Sermerkt for eggsnorene av denne arten er at dei etter kvart som dei 

 vert lagde, legg seg i regelrette hukter ikkje i glatt spiralline, soleis som 

 Meyer & Mönius (1865, Taf. II) har teikna dei. 



Foccliiio drummondi er ein hårdfør og sers livleg aeolidide, som held 

 seg lenge levande i akvariet. Alder & Hancocks fraasegn um at det er eit 

 overlag rovgriskt dyr, er lett aa stadfeste naar ein held fleire dyr i akvariet. 

 Dei ryk daa ofte i hop og slæst og striden endar jamnast med at dei vei- 

 kaste vert uppetne, eller at alle vert meir eller minder ribba for papillär. 



Denne arten synest ha ein serleg tendens til aa kvitte seg med pa- 

 pillane ved autotomi, naar han vert irritert paa ein eller annan maate. Naar 

 ein soleis sette t. d. MgSO^ til vatnet, kom papillane ofte i sterk rorsle, som 

 til slutt jamnast enda med at fleire eller færre av papillane datt av. Det 

 same hende um dyret vart mekanisk irritert t. d. ved at ein prikka burti 

 det med ei kvass naal ; likeins dersom vatnet \art varmt ved aa staa inne 

 i eit varmt rom um vinteren. Meininga med denne autotomien av papillane 

 er enno heller uklaar, men ein lyt tru at han paa eikor vis er til bate for dyret. 



Alder & Hancock (Part II) nemner denne tendens til aa kvitte seg 

 med papillane som sermerkt for FaccUna corouata. 



Gen. 4. Amphorina (Ouatrefagcs) Bergh. 



1844. Aiiiplioriiia, Oiiati'cfagcs i Ann. des. se. nat. Zool. 3 S I 



s. 145. 

 1878. Galvina (pars), Bergh, „Beiträge zur Kenntn. d. Æolidiaden." \\ 

 1882. Amphorina Bergh, s. 54. 

 1885. . - - s. 37. 



1906. — Eliot, in Journ. Mar. Biol. Assoc, v. MI, no. 3, 



1906, s. 363. 

 1910. — — s. 129 og 172. 



