58 PAUL LøYNIiNO. M.-X. Kl. 



Diagnose. 



K ro |) |) I- M IkIIit tjukklallcii. 



I< Il i 11 (1 1) h o i;i lie i^iilraudc, noko Icn^^f-r cnn munntentaklano. 



I'.i |) i 1 1 a II (■ sit i Iverrekkjer; <Jci cr ijukkc, ofte meir eller minder 

 kliil)l)( toiiiia. ! M|)|)(!i er som regel raudgul; nedanfor det gule partiet ser 

 ein ein k\it riii.i^. Levergreincne kann skifte i let fraa Ijost gule til myrkt raude. 



Foten er framtil utvida med avrunda lappar. 



Processus niasticahrriits er i randa forsynt med i rad med smaa taggar. 



R adula er sers lang og smalnar sterkt a\' mot den eine enden; for- 

 mel o • I • o. Tannplatene er hesteskoforma og forsynte med ulike store 

 taggar; midttaggen har sin basis langt bak paa tannplata. 



Penis væpna med ein brodd. 



Historikk. 



Denne arten er fyrst funnen a\- Alder iS: Hancock (1842) og skildra 

 av dei under namnet Eolis aurautiacn. Dcira diagnose lyder slik: „E. 

 luteola, subrobusta, branchiis robustis, tricoloribus — infra purpureo — fulvis, 

 medio albidis, supra aurantiacis, seriebus densis 10 — 11 digestis, tentaculis 

 dorsalibus aurantiacis, corrugatis, tentaculis labialibus breviusculis, angulis 

 anterioribus pedis obtusis." 



Den arten som Lovén (1846) har funne ved Bohuslänkysten og 

 kalla Acolis bclhtla er truleg ein varietet av Alder & Hancocks art. I 

 part VII av sin store monografi forer dei sist nemnde forfattarane arten 

 til slekta Cavoliua Cuvier, ei slekt som seinare har gaatt ut or nudibranch- 

 nomenklaturen. 



Daa Bergh (1864) hadde sett upp si nye slekt, Cratcna, tok han (1870I 

 ogso med i denne Eolis aurantiaca Alder & Hancock som derimot G. O. 

 Sars (1878) fann ut hoyrde heime i slekta Ciithoiia Alder & Hancock. I 

 denne slekta har ai'ten sidan staatt, like til 19 10, daa Eliot etter ny grun- 

 dig gransking kjem til det resultatet at arten retteleg bor forast til slekta 

 AiiipJioriiia Quatrefages som skil seg fraa slekta CutJioiia m. a. i det at 

 penis hjaa den siste er uvæpna, hjaa Aiiiphoriiia væpna med ein brodd. 



Auiphoriiia aurantiaca lever i det nordlege Adanterhavet fraa Finnmark 

 til franskekysten. Hjaa oss er arten fyrst funnen av G. O. Sars ved Skraa- 

 ven i Lofoten, seinare ved Husoy (Friele & Grieg). I Kristianiafjorden er 

 han ikkje tidlegare funnen, men har i aara 1919 — 1921 vore ein av dei 

 vanlegaste aeolididane i Drobaksundet. Han er soleis her funnen paa alle' 

 stasjonar so nær som st. 5 og 8, og som regel i stort individtal til alle 

 aarstider. 



Ytre karakterar. 



Etter litteraturen aa dome er det ikkje tidlegare funne storre eksem- 

 plar av Amphorina aurantiaca enn 15 mm.; Alder «S: Hancock nemner 

 ^ 2 tume som det vanlege. I Drobaksundet har ikkje sjeldan kynsmogne 

 individ naatt upp i 18 mm. 



