68 PAUL LØY.NING. M.-N. Kl. 



aniilcis til cnn \;inlcg; tygxJ<-'-ran(Ja finn cln scAc'is aller frcriist (terminalt) 

 imihui 111) iioriiialt plar liggje nicir |jaa undcrsida. 



'ryggjcranda cr tydelcg tagget (fig. 47) og chitinlaget paa lippcskiva 

 vert etter den vanlege utprejjareringa sitjande att fremst paa mandiblane. 



Med umsyn til mandiblane skil arten fraa Drobaksundet seg heller 

 mykjc fraa dei formene som tidlegare er skildra fraa andre lokalitetar. 

 Forma liknar soleis korkje paa den Meyer & Møbius (I865 Taf. i) 

 eller Bergii (1885 Taf. IV, fig. 12) bar teikna. Bergh har heller ikkje 

 funne tydelege taggar paa tyggjeranda, men segjer (s. 36): „der Kaurand 

 zeigt sich sehr fein streifig (Taf. II. P'ig. 14), an den zwei Individuen war 

 der Vorderrand mit unregelmässigen, feinsten Spitzen von einer Höhe bis 

 0,002 mm. besetzt, welche eher durch Beschädigung hervorgebracht schie- 

 nen." Odhner (1907, s. 27) segjer i diagnosen til slekta jf/z/A/r/o/z/V?.- „man- 

 dibular margin smooth". Men alle dei undersøkte individ fraa Drobak- 

 sundet har havt tagget tyggjerand, og med ums3'n til denne karakteren, som 

 elles plar vera eit viktigt systematisk kjennemerke, synest soleis vaare 

 former aa skilje seg fraa dei som er skildra fraa andre lokalitetar, aa segje 

 dersom det ikkje ligg fyre ei mistyding fraa den eine eller andre sida. 



Radula (fig. 48) er lang og smalnar noko av mot den eine enden. 

 Det er berre i lengderekkje med tenner, og talet paa tannplater har skift 

 fraa nokre og fyrti til 65. Her raakar ein atter paa ei usemje millom dei 

 ymse fraasegner. Alder & Hancock (Part VII Supplementär};) nemner 31 

 tannplater som vanleg for denne arten, medan Meyer & Møbius har talt 

 upptil 42 (s. 17) og Bergh (1885 s. 36) 38 og 40. Ein so stor skilnad 

 paa tanntalet i radula som fraa 31 — 65 hjaa ein og same arten er sers 

 bisneleg eller iminsto uvanleg. 



Med umsyn til fraasegnene um forma paa dei einskilde tannplatene er det 

 heller ikkje godt samhøve millom dei ymse forfattarar. Alder & Hanxock 

 segjer (Part VII, SuppL): „Lingual plate evenly arched, broad at the base, with 

 the central denticle or spine slightly prominent, and 6 or 7 well- defined, 

 rather slender, curved denticles on each side. 3i plates." Dei har dessutan ei 

 teikning av ei tannplate; det same bar Meyer & Møbius (1865, Taf. I), 

 G. O. Sars (1878, Tab. XVI fig. 11) og Bergh (1885 Taf. II. ûg. 15—18); 

 men deira teikningar er meir eller minder ulike innbyrdes og ulike teik- 

 ninga i dette arbeidet (fig. 49 og 50). Hjaa alle er tannplatene taggete med 

 midttann og sidetaggar, men paa vaare former finn ein berre 3 — 4 side- 

 taggar, medan alle dei andre forfattaranc nemner 6 — 9. 



Alt i alt synest det vera ikkje so liten skilnad paa vaare former og 

 dei som tidlegare er skildra fraa andre lokalitetar, og det kunde liggje nær 

 aa tru at ein hadde fyre seg ein heilt ny art. Men naar eg ikkje har vilja 

 lage ein ny art av formene fraa Drobaksundet so er det: i. av di eg ikkje 

 har ha\t tilfang nok, 2. av di eg ikkje har havt hove til aa granske former fraa 

 andre lokalitetar, 3. av di arten i det heile er heller lite undersokt og 4. av 

 di det er so vidt stor ulikskap ogso millom dei tidlegare skildringar av arten. 



