1922. No. 6. NUDIBRANCHFAUNAEN I DRØBAKSUNDET. 7 1 



F O t e n er breid og dei tVemre fothyrno lite utdregne. 

 Radiila uniseriat og smalnar tydeleg av mot den eine enden. Tann- 

 platene er breidt hahmaaneforma, kamlbrma taggete i randa. 



Historikk. 



Acolidia papulosa synest vera den nudibranch som granskarane fyrst 

 fekk auga paa og som tVrst er skildra. Dette er rimeleg baade av di han 

 er større enn dei fleste andre nudibranchiar, og av di han serleg held til 

 i fjora, der han kryp ikring paa steinar og sjovokstrar. 



Kor mykje ein med visse kann byggje paa dei eldste, ofte sers ufuU- 

 stendige dyreskildringar, er uvisst, men ein tykkjest vera nokolunde viss 

 um at den arten som Linné i „Syst. Nat." (1767I skildrar under namnet 

 Limax papillosiis er identisk med \-aar Acolidia papulosa. Linnés diagnose 

 lyder slik: „L. supra tectis papillis: linea dorsali laevi." Sjølv trur han at 

 hans art er identisk med den Baster tidlegare har funne og skildra som 

 Doris spinis niollibus hirsiita, og hans diagnose kann likso godt hove paa 

 mange andre aeolididar som paa Acolidia papulosa. 



Etter Linné er arten funnen og skildra av talrike andre granskarar og 

 under mange namn. Det vilde fore for vidt aa nemne upp all litteraturen 

 um Acolidia papulosa og i litteraturlista ovanfor er berre teke med dei 

 viktigaste verk. 



CuviER tek (1805, s. 431 1 Limax papillosiis Linné som type paa gruppa 

 Eolides, og Cuviers namn bor difor staa jamsides Linnés, naar ein skal 

 nemne forfattarane av namnekombinasjonen Acolidia papulosa. 



Den fyrste som har funne arten hjaa oss, er M. Sars 1835, som fann 

 han ved Bergen. Sidan har mange andre funne han langs med heile vest- 

 kysten Uke til Vardoy. Arten synest vera sers vanleg og jamt spreidd over 

 heile det nordlege Atlanterhavet fraa Spitsbergen til Medelhavet, og i fall 

 Ac. scrotina og Ae. hcrculca i roynda berre er \'arietetar av Ae. papulosa, 

 finst han ogso i det nordlege og sudlege Stillehavet ved kystane av 

 Amerika. Den rette heimstaden for denne arten synest vera dei kalde hav. 



I Kristianiatjorden har ingen tidlegare funne Åc. papillosa, og her høyrer 

 han heller ikkje til dei vanlegaste aeolididane'. Han er funnen paa stasjonane 

 I, 3, 4 og 7, aldri i større individtal, men som regel berre i eitt eksem- 

 plar um gongen. 



Ytre karakterar. 



Acolidia papillosa er ein av dei største aeolididar ein kjenner og skal 

 kunne bli upp imot i dm. lang. I Drobaksundet har ein aldri raaka paa 

 større enn 60 mm. lange individ. Eit slikt fann dr. Broch 30. april 1921 

 krypande paa steinane i baathamna ved den biologiske stasjonen. Dei fleste 

 av dei ein faar upp med skrapa, er smaa, unge indi\-id fraa 4 — 10 mm. 



Med umsyn til krop ps form a skil denne arten seg fraa dei fleste 

 andre aeolididar. Desse plar vera mjaavaksne, smekre dyr, medan Ae. 



' Sjaa „Merknad" i Fyreordet. 



